“เห็นตั้งแต่ตัวน้อยๆ จนจะได้เป็นฝั่งเป็นฝา แบบนี้จะไม่ให้ย่ากับคุณปู่แก่ได้ยังไงไหว” ชะเอมลูบศีรษะหลานสาวคนโตที่นอนหนุนตักเธอต่างหมอนอย่างออดอ้อนออเซาะไม่เคยเปลี่ยน
“คุณย่ากับคุณปู่ยังไม่แก่ซะหน่อย คุณย่าเหมือนสาวสองพันปี คุณปู่ก็หล่ออมตะ” พาฝันลุกขึ้นนั่งพูดเอาอกเอาใจบุคคลอันเป็นที่รักของเธอ
“ปู่ดีใจที่พาฝันได้มีความสุขกับคนที่เฝ้ารอเฝ้ารักมาทั้งชีวิต จากบอดี้การ์ดส่วนตัวในวันนั้น กลายเป็นคู่ชีวิตในวันนี้” อาชิยังจำวันที่หลานสาวตัวน้อยมาออดอ้อนขอให้ฟลินต์เป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวได้เป็นอย่างดี จำได้ว่าโดนโป้งไปหลายทีตอนเขาขัดใจ แต่เมื่อได้ฟังเหตุผลก็เข้าใจ และฟลินต์ก็ได้เป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวให้พาฝันในช่วงเวลาสั้นๆ ก่อนเดินทางไปบริหารงานกาสิโนที่มาเก๊า
“ความรักของพาฝันก็เหมือนความรักของคุณย่าค่ะ”
“เหมือนยังไงคะ”
“ก็คุณปู่เป็นฮีโร่ของคุณย่า เป็นรักแรกของคุณย่า ชีวิตคุณย่ารักคุณปู่แค่คนเดี
