บทที่ 12 ทวนความจำ

1474 คำ

ลีอาร์อ่านเอกสารการสั่งซื้อของคนสวยจนละเอียดก่อนที่เขาจะเงยหน้าไปบอกพี่ชาย “ยอดคำสั่งซื้อนี้สุทธิหรือยัง…?” “อืม!! ทำไมมึงจะจ่าย..?” ลีโอเอ่ยถามน้องยิ้ม ๆ และไม่นานรอยยิ้มของเขาก็หายไป “ใช่ กูจ่ายทั้งเอง” “นะ นาย” อาโนว์ร้องเรียกผู้เป็นนายเสียงหลง ‘นี่มันป๋าชัดๆ“ ”หึ!! ดี งั้นจ่ายมา 14 ล้านแล้วพรุ่งนี้มึงก็ไปส่งของให้เขาเองแต่ตอนกลับมึงไม่ต้องเอาลูกปืนกลับมานะ“ ลีโอเอ่ยบอกน้องชาย เพราะรู้ดีว่าคนอย่างลีอาร์ใครก็ห้ามไม่ได้ และครั้งนี้ดูเหมือนน้องเขาจะเอาจริง ลีอาร์ไม่เคยชอบใครเป็นพิเศษมาก่อนผ่านมาแล้วก็ผ่านไปเขาหวังว่าน้องชายจะสมหวัง ตาคมเอาแต่จ้องมองน้องชายยิ้ม ๆ ถึงแม้ในใจจะนึกเป็นห่วงน้องมากแต่เขาก็ยินดีกับทุกอย่างที่น้องชายเลือก ”ทำไมมึงไม่บอกกูวะว่าน้องฝนเป็นลูกค้าบริษัทเรา“ ”ใครจะไปรู้ว่ามึงชอบเขา มึงชอบเขาจริงไหมวะ“ ลีโอเอ่ยถามเขาต้องการความแน่ใจหากเกิดอะไรขึ้นเขามันใจว่าควา

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม