26
- พิสูจน์??? –
ในเมื่อเขาอยากกลับไปกับฉัน ฉันก็ต้องยอมแต่โดยดี เดินทางไม่นานก็ถึงที่พักของฉัน
“พักที่นี่เหรอ ไม่แพงไปรึไง” เมื่อเวย์เข้ามาพร้อมกวาดตามองห้องของฉัน ก็บ่นทันที
“มีจ่ายนา...อีกอย่างพี่ลาได้ไม่นาน อาทิตย์กว่าก็ต้องกลับแล้ว”
“นึกว่า ลาออกจากงานแล้วมาหากันซะอีก”
“จะบ้ารึไง แล้วจะเอาที่ไหนกิน”
“ผมจะเลี้ยงพี่เอง”
“เหอะ...ไม่เอาหรอก” เพียงฉันตอบแบบนั้น ฉันก็โดนกระโจนกอดจากคนร่างหนาทำเอาตกใจหมด
“ผมดีใจนะที่พี่มาหาผมที่นี่” น้ำเสียงของเขานุ่มนวลลง มือข้างหนึ่งลูบหัวฉันอย่างแผ่วเบา
“ก็เป็นห่วงไง แม้เวย์จะบอกพี่ว่าอยู่ทางนี้สบายดี แต่พี่ก็อยากเห็นด้วยตาจริง ๆ ว่าแข็งแรงดีจริงมั้ย แล้วตอนนี้รู้สึกไงบ้าง”
“ร่างกายผมแข็งแรงดีทุกส่วน ไม่เชื่อจับดูได้ แม้แต่ตรงนี้” เขาจับมือฉันไปจับไอ้นั่นทำเอาฉันสะบัดมือแทบไม่ทัน
“อย่าล้อเล่นพี่แบบนี้สิ พี่จริงจังมากนะ แล้วตอนสวนสาธารณะวิ่งหน
