เสียงพูดคุยงุ้งงิ้งที่ลอยมาให้ได้ยินแต่ไกล ทำเอาคนที่ตั้งใจจะมาไหว้หลุมศพอดไม่ได้ที่จะหันมามองหน้ากัน กระทั่งเดินไปถึงปลายทาง ‘กัลยา’ ที่เห็นว่าหลานสาวตัวเองนั่งอยู่บนเสื่อหน้าที่เก็บกระดูกของลูกชายและลูกสะใภ้ ก็ไม่รอช้าเลยที่จะร้องเรียกออกไปในทันที
“น้องเกล!”
เกวลินที่ได้ยินเสียงนั้น ก็รีบหันขวับไปมองยังคนที่เรียกตัวเองทันที ก่อนจะรีบลุกขึ้นสวมรองเท้า และวิ่งไปสวมกอดย่าตัวเองที่ตอนนี้กำลังยืนอ้าแขนรอด้วยความคิดถึง
“เกลคิดถึงคุณย่ามาก ๆ เลย! ...คุณย่าเป็นยังไงบ้างคะ? หายปวดเข่าหรือยัง? สบายดีใช่ไหมคะ?”
“ย่าแก่แล้ว มันก็ต้องมีเจ็บออด ๆ แอด ๆ บ้างตามประสาแหละลูก ว่าแต่เกลเถอะ...เป็นยังไงบ้าง? สบายดีใช่ไหม?”
“เกลสบายดีค่ะคุณย่า คุณย่ามานั่งทางนี้ก่อนดีกว่านะคะ เกลไปขอยืมเก้าจากวัดมาเตรียมไว้ให้แล้ว”
กัลยาที่เห็นว่าหลานสาวเดินมาพยุงอย่างเอาใจใส่ ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มเอ็นดูหลานคนเล็กที่ไม่ค
