สนามบินนานาชาติโตเกียว
คนตัวเล็กเดินตัวปลิวผ่านจุดตรวจไปยังร้านกาแฟซึ่งใช้เป็นจุดนัดพบ สัมภาระของคนเดินทางไกลกว่าหกชั่วโมงมีเพียงกระเป๋าคล้องไหล่กับถุงกระดาษที่ชอปปิงระหว่างรอขึ้นเครื่องหนึ่งใบ
สัมภาระส่วนใหญ่ของไข่หวานถูกส่งมายังญี่ปุ่นก่อนหน้านั้นหลายวัน ได้ข่าวว่าบ้านหลังที่เรย์อาศัยอยู่เป็นประจำกำลังรีโนเวทเตรียมเป็นเรือนหอ ทั้งคู่ตัดสินใจว่าจะไม่แยกครอบครัวออกไปอยู่บ้านหลังใหม่ เพราะทั้งเรย์และเธอรักความอบอุ่นที่ผู้อาวุโสในตระกูลมอบให้และอยากส่งต่อความอบอุ่นนี้ถึงลูกหลานภายภาคหน้า
ดังนั้น ช่วงนี้ยากูซ่าหนุ่มจึงพักที่ชั้นห้าของร้านเป็นส่วนใหญ่ ส่วนสัมภาระที่ไข่หวานส่งมาเมื่อหนึ่งสัปดาห์ก่อนก็ถูกเก็บเป็นอย่างดีภายในห้องพักของผู้นำตระกูลหนุ่ม
“นายหญิงยังสวยเหมือนเดิมเลยนะครับ”
ทันทีที่เดินไปถึงร้านกาแฟ วิคเตอร์ก็ปรี่เจ้ามาประจบตามนิสัยเป็นคนแรก
“แต่ผมว่าสวยมีน้ำมีนวลกว่าเดิมมากครับ
