ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส
“เจ๊ไข่~ มิรินขอโทษที่ไม่ได้ไปร่วมงานแต่งนะ ฮึกๆ”
สาวน้อยนักศึกษากอดพี่สาวตนเองแน่นหลังจากไม่ได้เจอกันนานเกือบปี มิรินร้องไห้กระซิกๆ รู้สึกผิดกับการไม่ได้ไปร่วมงานแต่งจนคนเป็นพี่ต้องนั่งปลอบต่อหน้าคนนับสิบภายในร้านกาแฟ กระทั่งในที่สุดไข่หวานก็หมดความอดทน
“โอ๊ย~!! แกขอโทษฉันมาสิบนาทีแล้วมิริน”
มือเล็กของไข่หวานผลักศีรษะน้องสาวออกจากตัว เพราะกลัวมาสคาราจากตาน้องสาวเลอะชุดผ้าฝ้ายสีขาวของตนเอง ตามด้วยการเปลี่ยนท่านั่งสลับขาไขว่ห้างไปทางฝั่งสามีซึ่งวันนี้แต่งตัวสบายๆ ด้วยเสื้อยืดสีเดียวกันอวดรอยสักบนแขนขวากับกางเกงขาตรงสีน้ำตาลและรองเท้าลำลองที่ไข่หวานจัดกระเป๋ามาแมตช์กับชุดตนเอง
อยู่ที่นี่ไม่ต้องกังวลเรื่องรอยสัก ไม่ต้องใส่แจ็กเกตหนังคลุมแขนตลอดเวลา มันเป็นลุคอิสระที่ไข่หวานไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนักบนกายของสามี
หลังจากจบงานแต่งที่ญี่ปุ่น ทั้งคู่ตัดสินใจหนีช่วงมรสุมที่ญี
