กลับถึงญี่ปุ่นได้หนึ่งวัน ยัยตัวน้อยของบ้านก็ล้มป่วย เอรินะเป็นหวัดจนต้องพาไปหาหมอ แต่ลูกสาวไม่ชอบโรงพยาบาลจึงงอแงขอกลับมารักษาตัวที่บ้าน ซึ่งไข่หวานและเรย์ก็คอยเฝ้าลูกไม่ห่าง ผลัดกันเข้ามาอยู่เป็นเพื่อนแท้กระทั่งในตอนที่ลูกหลับ
วันนี้ฮารุกิกับอากิระไปซัปโปโรกับครอบครัวของวินซ์และวิคเตอร์ เอรินะซึ่งยังไม่หายหวัดแม้จะเข้าวันที่แปดแล้วจึงต้องอยู่บ้านกับพ่อแม่
ครืดดด...
เสียงเปิดประตูบานเลื่อนห้องของเอรินะดังขึ้น ไข่หวานยืนอยู่หน้าประตูด้วยสีหน้าเป็นกังวล ก่อนจะเรียกสามีที่กำลังเข้าเวรเฝ้าไข้ลูกสาวเสียงเบา
“เรย์...”
ความกังวลบนใบหน้าสวยทำให้ยากูซ่าหนุ่มวางหนังสือในมือลง หยัดกายลุกขึ้นจัดชุดยูกาตะตนเองให้เข้าที่ จากนั้นเดินเข้ามาสวมกอดภรรยาแน่นให้กำลังใจทั้งที่ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ ใช้มือใหญ่ของตนเองลูบต้นแขนผ้ายูกาตะสีเดียวกับตนเองให้คนตัวเล็กรู้สึกคลายกังวลจนเรียกรอยยิ้มจางๆ บนใบ
