จ่ายตลาด

คิรินทร์จัดการพาอรุณประภากลับมาที่ฟาร์ม แต่เขายังยอมให้เธอใช้รถที่เช่ามาได้ถึงแม้ว่าเขาจะยืนยันว่าเธอใช้รถที่ฟาร์มได้ก็ตาม ชายหนุ่มมาส่งเธอที่หน้าห้องพักเดิม โดยที่เขาไม่มีทีท่ากดดันเธอมากกว่านั้น “ช่วงนี้พี่อาจจะงานยุ่งสักหน่อย คงไม่มีเวลาพาน้องพิณไปเที่ยวที่ไหน ถ้าน้องพิณอยากได้อะไรเรียกใช้คนที่นี่ได้เลยนะครับ ถ้าอยากออกไปไหนก็บอกใครไว้สักคนก่อนไปก็ได้ครับ” “ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมาก พี่คินทำงานให้สบายใจเลยค่ะ” อรุณประภาเดินเข้าห้องอย่างสบายใจกว่าเดิม หญิงสาวเปิดดูตู้เย็นพบว่ามีเครื่องดื่มและของสดมากกว่าเดิม ในครัวเล็กๆ มีเตาไฟฟ้า ภาชนะและอุปกรณ์ทำอาหารเพิ่มขึ้นมาหลายอย่าง จนเธอนึกอยากออกไปจ่ายตลาด เธอกดเบอร์โทรศัพท์ภายในที่เขียนเบอร์ห้องแม่บ้านไว้ บอกสิ่งที่ต้องการครู่เดียวก็มีเด็กสาวคนหนึ่งมาเคาะประตูห้อง แนะนำตนเองว่าชื่อนุ่น “คุณจะไปตลาดใช่ไหมคะ เดี๋ยวหนูพาไปก็ได้ค่ะ” หญิงสาวจึงออกไปข้างนอกกับคนของคิรินทร์ เธอพบว่านุ่นเป็นเพื่อนคุยที่ดีมาก เด็กสาวเล่าว่าตนเองเป็นลูกสาวแม่บ้านเก่าแก่ที่นี่ นุ่นพาเธอไปดูตลาดเย็นและซุปเปอร์มาร์เก็ต “คุณพิณจะซื้ออะไรก่อนคะ” “ไปซุปเปอร์มาร์เก็ตก่อนก็ได้ ฉันอยากได้พวกเครื่องปรุง” อีกยี่สิบนาทีต่อมาเธอจึงได้ไปซุปเปอร์มาร์เก็ตใหญ่ของกระบี่ มีสินค้านานาชนิดทั้งของสดของแห้ง อรุณประภาเลือกซื้อเพลินจนได้ของเต็มคันรถ ไม่ว่าจะเป็นน้ำมัน น้ำปลา ซอสต่างๆ เกลือ น้ำตาล กระดาษเช็ดปาก กระดาษเช็ดมือ ถุงขยะฯ “ความจริงของพวกนี้เขียนเบิกซื้อที่นายก็ได้นะคะคุณพิณ นายให้เบิกจ่ายทุกสัปดาห์” นุ่นบอก “ไม่เป็นไรจ้ะ ฉันชอบมาเลือกเอง ซื้อเอง” อรุณประภาบอก เธอชอบใช้ของดีและคุ้มค่าเงินและจ่ายเอง ไม่ใช่ใช้ของดีแต่เงินคนอื่น เธอไปหยุดยืนที่แผนกกาแฟ หญิงสาวหยิบกาแฟคั่วบดชนิดโกลด์ฟรีซดายขึ้นมา และน้ำตาลกรวดคาราเมลสำหรับชงกาแฟ ใบชาชนิดซอง ขิงผงของโครงการหลวงชนิดหวานน้อย น้ำหวานและโซดา จากนั้นเธอไปที่แผนกของสด ดูเนื้อวัวนำเข้ามาไว้ในตู้เย็นเผื่ออยากทำสเต็ก ได้มาหลายชนิดและหลายแพค พร้อมเครื่องปรุงของอาหารตะวันตกหลายอย่าง เช่น ออริกาโน่ น้ำมันมะกอก ฯลฯ ในระหว่างที่เลือกของ นุ่นถามเกี่ยวกับการเลือกของแต่ละชนิด เธอก็อธิบายได้อย่างคล่องแคล่วไม่และถือตัว ไม่หวงความรู้ “ทำไมหัวไชเท้าไม่เลือกหัวเขียวๆ ล่ะคะคุณพิณ” นุ่นถาม “หัวไชเท้าต้องเลือกหัวขาวๆ จ้ะ ถ้าเขียวมันจะแก่บางทีก็ขมได้” เธอพูดในขณะที่หยิบมาสองหัว ไว้เผื่อทำน้ำซุป เด็กสาวมองเธออย่างชื่นชม “คุณพิณเลือกของเก่งจังเลยค่ะ ไม่เหมือนแฟนเก่านาย นั่นน่ะสั่งเก่งไม่เห็นจะทำอะไรเป็น” นุ่นพูดในขณะที่อรุณประภาชะงัก “ก็เพราะว่าฉันไม่ใช่แฟนของนายหัวไง ฉันถึงเก่ง” เธอตอบปนหัวเราะ สองสาวใช้เวลาในซุปเปอร์มาร์เก็ตประมาณสองชม. เมื่อจ่ายเงินเสร็จแล้วจึงพากันขนของมาเก็บที่รถ “คุณพิณอยากได้ของทะเลไหมคะ” เธอนิ่งคิด “ไปสิ อยากกินกุ้งย่างเนย” ที่ตลาดสดอรุณประภาเจออาหารทะเลสดๆ บางชนิดก็ยังเป็นๆ เธอทำหน้าแปลกๆ “ไม่ต้องสดขนาดนั้นก็ได้มั้ง” อรุณประภาได้กุ้งลายเสือไซส์ 5 ตัว/กิโล มา 2 กิโล และเนื้อปลาอินทรีย์สดหั่นแว่นมาครึ่งกิโล “คุณพิณจะทำอะไรบ้างคะ” นุ่นถาม “ว่าจะทำกุ้งย่างเนย กับปลาอินทรีย์ทอดน้ำปลา เดี๋ยวมาเอาไปแบ่งกันกินด้วยนะ ฉันซื้อมาเผื่อ” หญิงสาวบอก เธอมักจะซื้อของเผื่อคนทำงานด้วยเสมอ “งั้นหนูอยู่ช่วยคุณพิณเตรียมดีกว่าค่ะ” เมื่อกลับไปถึงบ้านพัก หญิงสาวจอดรถหน้าบ้านนุ่นช่วยขนของเข้าบ้าน คิรินทร์ที่เพิ่งออกจากห้องทำงานเขามองของมากมายที่หญิงสาวซื้อมา “พิณออกไปตลาดมาเหรอ จะทำอะไรกินกัน” ชายหนุ่มมองไปที่บรรดาของใช้ที่เธอซื้อมา ไม่ว่าจะเป็นอุปกรณ์ทำความสะอาด หรือของใช้ในครัว มีแม้กระทั่งหม้อทอดไร้น้ำมัน เขาเรียกลูกน้องที่ว่างมาช่วยยกของ “พิณซื้อเก่งขนาดนี้ พี่คงให้ดูแลบ้าน ดูบัญชีรายรับรายจ่ายได้แล้วล่ะ” เขาเปรย “ไม่ถนัดขนาดนั้นหรอกค่ะ” หญิงสาวออกตัวก่อนจะเดินหายไปในครัว “คุณพิณจะทำกุ้งย่างเนยกับปลาอินทรีทอดน้ำปลาค่ะนาย” นุ่นรายงานแจ้วๆ “คุณพิณบอกว่าทำเผื่อแม่บ้านกับคนงานด้วยค่ะ ซื้อของมาเยอะเลย” “หมดไปเท่าไหร่นี่” คิรินทร์ถาม “ในซุปเปอร์ห้าพันกว่าค่ะนาย ส่วนในตลาดอีกสี่พัน” ชายหนุ่มพยักหน้ารับรู้ สงสัยเขาคงจะต้องเปลี่ยนตู้เย็นให้เธอ ดูว่าที่มีไม่น่าพอแช่ “เมนูดีมาก เหมาะกับเป็นกับแกล้ม” เขาพูด “พิณยังไม่ได้เชิญพี่เลยค่ะ” เธอเงยหน้าบอกละจากการรื้อของที่ซื้อมา บางอย่างที่ซื้อต้องแช่เย็นต่อทันทีเช่นเนย ชีส หรือของสด “พิณเป็นคนมีมารยาท ยังไงก็ต้องเชิญพี่รู้” เขาพูดหน้าตาเฉย 'ที่มีคนบอกว่าการเถียงกับคนหน้าด้านไม่มีวันชนะ น่าจะจริง' อรุณประภาคิดในใจ เธอไม่สนใจเขาอีกหันไปเรียงของใส่ตู้เย็นอย่างมีระเบียบ และต่อด้วยการจัดของใช้ อุปกรณ์ทำความสะอาดเข้าที่จำพวกถุงขยะ กระดาษชำระหลายๆ แบบตามการใช้งานที่ต่างกัน เธอจัดการเก็บให้หยิบใช้ได้ง่าย หญิงสาวเริ่มเอาของสดมาเตรียมทำอาหาร มีนุ่นช่วยเป็นลูกมือ คิรินทร์หายไปสักพักเขากลับมาพร้อมกับไวน์ชั้นดี