บทที่ 64
คาร์โลสอ้อนวอนเสียงแหบพร่า แต่กัญญิกาไม่หยุดจะทำสิ่งที่คิดเอาไว้ และไม่ช้าความอวบใหญ่ก็หายเข้าไปในอุ้งปากสาวจนหมด หญิงสาวขยับขึ้นลง ดูดไล้ไปมาด้วยปลายลิ้นสีแดงสดของตัวเอง ทำทุกอย่างด้วยความรัก ทำมันด้วยหัวใจ จนชายหนุ่มร้องไม่หยุด
“ญิกา...พอเถอะ...”
“อีกนิดนะคะ คาร์โลสขา... อีกนิด...”
สาวน้อยไล้ปลายลิ้นตวัดที่ปลายยอดอวบแรงๆ และนั่นก็ทำให้ร่างใหญ่เกร็งสะท้าน เสียงแหบพร่าคำรามออกมาเป็นระยะ ขณะที่สะโพกแกร่งขยับขึ้นลงไปมาเป็นจังหวะ
เขากำลังจะตาย... ให้ตายเถอะ... หัวใจของเขากำลังจะหยุดเต้น ร่างกายสั่นเกร็ง มันคงจะต้องแตกระส่ำออกมาทั้งๆ ที่ยังไม่ได้สอดใส่ในร่องสาวของหล่อนเลยแม้แต่นิดเดียว ถ้าเขาไม่รีบยุติปลายลิ้นของสาวน้อยที่กำลังโจมตีเขาอยู่ในเวลานี้
“ญิกา... ผมไม่ไหวแล้ว... มานี่...”
“ว๊าย...!”
ร้องออกมาเมื่อถูกพลิกให้เป็นฝ่ายลงนอนใต้ร่างบ้าง ชายหนุ่มตามขึ้นทาบทับ จ้องมองสาวน
