ตอนที่ 63

บทที่ 63 นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มจัดขึ้น ก่อนจะพูดออกมาคล้ายกับหมดความอดทน ใบหน้าหล่อเหลาปานเทพบุตรมีสีระเรื่อแต้มอยู่ “ก็เพราะรู้ไงว่า... ญิกาคือตัวหายนะ...” “เลยทำเหมือนญิกาเป็นขยะ...” แม้จะรู้ว่าเขาหลงรัก แต่ก็ยังอดทำแง่งอนใส่ไม่ได้ คาร์โลสหัวเราะร่วน ก้มลงจูบหนักๆ ที่กลีบอิ่มที่เผยอออกน้อยๆ ราวกับกำลังรอคอยจุมพิตจากเจ้าชาย แน่นอนล่ะ... เขาเป็นเจ้าชายของกัญญิกาอยู่แล้ว... ถึงแม้จะใจร้ายไปบ้าง เลือดเย็นไปบ้าง แต่ก็รักผู้หญิงคนนี้หมดใจ พร้อมจะทำตามใจหล่อนทุกอย่าง... ยกเว้นเรื่องเดียว... คือบนเตียง หล่อนต้องตามใจเขา... “ถ้าผมเห็นว่าญิกาเป็นขยะ... คงไม่ตักตวงความหวานจากญิกาทั้งวันทั้งคืนแบบนั้นหรอก...” ใบหน้าสาวทั้งร้อนผ่าวทั้งแดงก่ำ สมองนึกตามสิ่งที่ชายหนุ่มพูดไม่หยุด จริงสิ... ทั้งเขาและหล่อนทำเหมือนตายอดตายอยาก เวลาอยู่ด้วยกันบนเตียง... คาร์โลสเห็นสาวน้อยเก้อเขินเอาแต่หลบตา ก็พูดขึ้