บทที่ 35
คาร์โลสหงุดหงิดงุ่นง่านอยู่ในอีกห้องที่เชื่อมหากันได้ ชายหนุ่มขบกรามแน่นจนขึ้นสัน นัยน์ตากร้าวดุดัน รู้สึกเดือดดาล โกรธเกรี้ยวที่สุดในชีวิต
ให้ตายเถอะ... แม่นั่นเป็นอะไรไป เจ้าหล่อนเป็นอะไรไป ทำไมถึงได้พูดใส่หน้าของเขาแบบนั้น... นี่เขาอ่อนแอให้หล่อนมองได้ทะลุปรุโปร่งถึงเพียงนี้เชียวหรือ
ไม่มีทาง... ผู้ชายอย่างเขาไม่เคยยอมให้ผู้หญิงคนไหนมาอยู่เหนือกว่า เขาจะต้องเป็นผู้ควบคุมเกมทุกอย่าง ไม่ว่าจะเกมชีวิต เกมธุรกิจ หรือแม้แต่เกมบนเตียง
ผู้หญิงก็เป็นแค่ที่รองรับอารมณ์ ที่ระบายความใคร่ เสร็จกิจแล้วก็จ่ายเงินให้กับพวกหล่อนไป ก็แค่นั้น... มันแค่นั้นจริงๆ สำหรับในอดีตที่เคยผ่านมา
“เธอก็แค่ทางผ่าน... ผู้หญิงที่ยอมแลกตัวกับเงินเท่านั้น”
แม้จะตอกย้ำความเลวของกัญญิกามากแค่ไหน แต่ดูเหมือนว่าคาร์โลสจะไม่อาจตัดภาพผู้หญิงคนนั้นออกจากสมองได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว
ภาพที่เขาจูบกลีบปากหวานซึ้งข
