บทที่ 38
แพทริเซียมองกระดาษใบเล็กในเมื่อด้วยรอยยิ้มดีใจที่สุดในชีวิต ที่อยู่ของฮาร์เวียอยู่ในมือของหล่อน ดวงตากลมโตเป็นประกายปิติ
“ฉันจะต้องพบคุณให้ได้... ฮาร์เวีย...”
หญิงสาวกำกระดาษในมือแน่น ก่อนจะเดินเข้าไปหยิบกระเป๋าใบเล็กที่ใส่เสื้อผ้าสองสามชุดของตัวเอง และเดินออกมาจากห้องนอนทันที
“ถ้าพี่คาร์โลสกลับมา บอกว่าแพทไปพัทยานะคะ...”
เมื่อเจอสาวใช้ระหว่างทางที่จะลงบันได หญิงสาวจึงฝากให้รายงานพี่ชาย
“ได้ค่ะ ให้หนูเตรียมรถให้เลยไหมคะ”
แพทริเซียพยักหน้ายิ้มๆ
“จ๊ะ... ขอบใจมากนะ”
และเพียงไม่นานร่างอรชรของหล่อน ก็ขึ้นมานั่งอยู่บนรถคันหรูที่มีคนขับรถของคาร์โลสขับมาส่ง หญิงสาวมองข้างทางด้วยความดีใจ เมื่อเห็นป้ายต้อนรับเข้าสู่เมืองพัทยา
หัวใจเต้นระรัวจนแทบจะดังออกมานอกอก มือบางชื้นเหงื่อ รอยยิ้มหวานๆ แต่งแต้มไปทั่วดวงหน้าผุดผาดงดงามของแพทริเซีย
ในที่สุดความฝันของหล่อนก็เป็นจริงสักที...
