บทที่ 49
“ถ้าเธอไม่อยากไป ก็ปล่อยเธอซะเถอะ... พูดกันอย่างลูกผู้ชายดีกว่า”
น้ำเสียงของฮาร์เวียที่พึ่งเดินตามมาถึงดังขึ้น และนั่นก็ทำให้คาร์โลสหันไปมอง แต่เขาหาได้ปล่อยกัญญิกาให้เป็นอิสระไม่ ชายหนุ่มยังคงกอดรัดเอาไว้แน่น
“ผู้หญิงคนนี้เป็นของผม...”
คาร์โลสกัดฟันเสียงเดือดดาล
ฮาร์เวียแสยะยิ้มหยามหยัน
“แต่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่อยากเป็นแบบนั้นนะ... ใช่ไหมครับคุณกัญญิกา...”
กัญญิกาอึ้งไปนาน มองหน้าคาร์โลสที่จ้องมองมาที่หล่อนด้วยความเคียดแค้นอย่างน้อยใจ ก่อนจะตัดสินใจตอบออกไป
“ค่ะ ฉันเกลียดผู้ชายคนนี้ เกลียดเขามากๆ พอกับกิ้งกือไส้เดือนนั้นแหละ...”
“กัญญิกา!”
เสียงของคาร์โลสคำรามเล็ดลอดไรฟันขาวสะอาดออกมาด้วยความเจ็บแค้น ขณะที่ดวงตาคมกล้าจ้องมองหล่อนราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ
“เธอจะต้องชดใช้คำพูดนี้แน่...”
“ปล่อยเธอได้แล้ว...”
ฮาร์เวียรู้สึกรำคาญกับเหตุการณ์ตรงหน้ายิ่งนัก ใจของเขาอยากจะป
