บทที่ 48
“ญิกา...”
นายอนิรุจยิ้มกว้างด้วยความดีใจ เมื่อเห็นบุตรสาวเดินลงมาจากบันไดบ้าน แม้หน้าตาของกัญญิกาจะไม่แจ่มใสนักก็ตาม
“สวัสดีค่ะคุณพ่อ...”
กัญญิกานั่งลงข้างๆ กับร่างสูงใหญ่ของฮาร์เวีย ก่อนจะมองบุรุษวัยเดียวกับบิดาอีกคนหนึ่งที่อยู่ในชุดกากีด้วยความประหลาดใจ
นายอนิรุจเห็นสายตาของบุตรสาวก็รีบอธิบาย
“ท่านสมบัติเพื่อนของพ่อเองแหละญิกา พอดีท่านประจำอยู่ที่อำเภอพัทยาพ่อก็เลยรบกวนท่านให้มาเป็นพยานระหว่างการจดทะเบียนสมรสของลูกกับคุณฮาร์เวีย”
“สวัสดีค่ะคุณอาสมบัติ...”
หญิงสาวรีบยกมือไหว้อย่างรู้กาลเทศะ ขณะที่ท่านสมบัติรีบยกมือรับไหว้ด้วยความเอ็นดูเช่นกัน
“ไหว้พระเถอะหนูญิกา... คู่ชีวิตของหนูหล่อมากเลยนะ...”
กัญญิกายิ้มเจื่อนๆ ขณะปรายตามองหน้าของฮาร์เวีย และก็ได้เห็นความอึดอัดในสายตาคมกล้าสีเทาเข้มคู่นั้น เขาดูกระวนกระวายและไม่ได้สนใจต่อการจดทะเบียนเลยแม้แต่น้อย เอาแต่ชะเง้อมอง
