บทที่ 57
ตอนที่ได้ยินมันหลุดออกมาจากปากของเจ้าหล่อน พื้นใต้ฝ่าเท้าของเขามันสะเทือนอย่างรุนแรง โลกทั้งโลกถล่มทลายลงในพริบตา เพียงแค่ กัญญิกาบอกว่ารักเขาเพียงเท่านั้น...
ไอ้บ้า...! ไอ้คาร์โลสบ้า! แกเป็นอะไรไป แกเคยอยู่ได้โดยไม่มีมันได้ไม่ใช่หรือ แล้วตอนนี้... ทำไม... ทำไมถึงได้รู้สึกดีใจนักหนา ทำไมถึงได้รู้สึกอยากฟังซ้ำๆ อีก
ให้ตายเถอะ... คงไม่ใช่ว่าเขาหลงรักผู้หญิงที่กำลังอยู่ในอ้อมกอดขณะนี้หรอกนะ
“ยังต้องการญิกาอีกหรือคะ...”
คาร์โลสหมุนร่างอรชรสมส่วนให้หันกลับมาเผชิญหน้า รั้งเข้ามากอดแน่น จนทุกส่วนแนบสนิทกัน ชายหนุ่มยิ้มบางๆ เมื่อเห็นสาวน้อยแก้มแดงก่ำเมื่อถูกแก่นกายของเขาดุนดันที่หน้าท้อง
“แล้วคิดว่ายังไงล่ะ...”
“ไม่รู้สิคะ... เห็นบอกว่าจะไปว่ายน้ำ...”
ก้มหน้าตอบออกไป แล้วก็ต้องร้องออกมา เมื่อถูกพ่อคนตัวโตตวัดเรียวขาข้างหนึ่งของหล่อนให้ขึ้นไปโอบรอบเอวสอบ และจากนั้นก็ดันความเป็นช
