ตอนที่ 58

บทที่ 58 ท่ามกลางความมืดมนของค่ำคืนราตรี กัญญิกาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่ถูกแต่งแต้มด้วยดวงดาราด้วยความเศร้าหมอง น้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว อีกไม่กี่นาที... รถทัวร์ก็จะออกจากสถานีแล้ว และก็จะนำหล่อนห่างไกลจากคาร์โลสไปตลอดชีวิต “ลาก่อนค่ะ... คาร์โลส...ยอดรัก” ยิ้มบางๆ ให้กับรูปใบหนึ่งที่หล่อนหยิบติดมือมาจากบ้านของเขา หัวใจเจ็บปวด รวดร้าว ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความทรมาน ไม่เคยคิดเลยว่าการรักเขาข้างเดียว... มันจะเจ็บเจียนตายแบบนี้... มือบางหยิบรูปใบเล็กของผู้ชายที่รักหมดใจใส่กระเป๋าเสื้อเอาไว้ ก่อนจะลุกขึ้น เดินมุ่งหน้าไปขึ้นรถทัวร์กรุงเทพฯ-เชียงรายที่กำลังจะออกในอีกไม่ถึงสิบนาทีข้างหน้านี้ กัญญิกาก้าวขึ้นรถเลือกนั่งเบาะด้านหลังที่ไม่ค่อยมีคนนัก สมองนึกถึงคาร์โลสไม่หยุด อยากจะวิ่งกลับไปหาเขา อยากจะกลับไปนอนอยู่บนเตียงกับเขา แต่มันจะมีประโยชน์อะไรเล่า ในเมื่อเขาไม่ได้รักหล่อน เขาแสดงท่าทาง