วิศวะยืนนิ่งอยู่นาน ปล่อยให้วีนัสเป็นฝ่ายลุกล้ำเขาก่อนตลอด เธอค่อย ๆ ยื่นหน้าเข้าใกล้ ริมฝีปากบางสั่นระริกสัมผัสขอบปากเขาก่อนใคร ปลายลิ้นเล็ก ๆ แตะเบา ๆ อย่างเกรงใจ แต่ก็ไม่ยอมถอย
เขาหลับตาลงช้า ๆ
ลมหายใจอุ่น ๆ ของเธอพัดกระทบหน้าเขาเป็นจังหวะเร็วขึ้นทุกวินาที
ในที่สุด วิศวะก็ยอมแพ้
เขาค่อย ๆ อ้าปากรับปากนุ่มของเธออย่างแผ่วเบา ปลายลิ้นของเขาค่อย ๆ สอดเข้าไปแตะลิ้นเธอช้า ๆ ราวกับกลัวว่าเธอจะแตกสลายถ้าทำแรงกว่านี้
มือใหญ่ของเขาที่เคยเกร็งแข็งอยู่ข้างลำตัว ค่อย ๆ ยกขึ้นโอบรอบเอวบางของเธอเบา ๆ ดึงเข้ามาชิดอกกว้าง จูบที่เริ่มจากแค่นุ่มนวล กลายเป็นลึกซึ้งขึ้นทีละนิด ลิ้นของเขาค่อย ๆ พันเกี่ยวลิ้นเธออย่างอ่อนโยน แต่ก็เต็มไปด้วยความหิวกระหายที่เก็บกดมานาน
เสียงหายใจของทั้งคู่เริ่มหนักขึ้น ผสมกันในปากของกันและกัน
วีนัสตัวสั่นในอ้อมแขนเขา ขณะที่วิศวะหลับตาพริ้ม จูบเธอต่อเนื่องไม่ยอมถอนออกแม้แต
