โรงอาหารคณะ…
เสียงช้อนกระทบจานและเสียงคุยจอแจรอบข้างยังคงดังอยู่ แต่โต๊ะของวีนัสกลับอบอวลไปด้วยความสบายใจ เพราะเธอเพิ่งกลับมานั่งรวมกลุ่มกับทุกคนอีกครั้ง
“บัวดีใจมากเลยที่วีนัสกลับมาอยู่กลุ่มเดียวกับเรา บัวคิดว่าบัวไปทำอะไรให้วีนัสไม่พอใจซะอีก”
บัวพูดพร้อมรอยยิ้มจริงใจ
“ขอโทษนะบัว ช่วงนั้นเราอินอะไรไม่รู้อ่ะ เลยอยากอยู่คนเดียวเงียบๆ”
วีนัสยิ้มแห้ง ๆ ส่งให้ คำแก้ตัวโง่ ๆ ที่เธอเองยังฟังแล้วอยากเอาหน้าก้มโต๊ะ
ไม่นาน จีโน่ กาย และวิศวะก็เดินมาพร้อมขนมที่ฝากซื้อไว้ วิศวะทรุดตัวลงนั่งข้างเธอ ก่อนจะยื่นไอติมแท่งโปรดมาตรงหน้าเธอแบบเงียบ ๆ ไม่พูดสักคำ
วีนัสเผลอยิ้มกว้างออกมา เอื้อมมือไปรับก่อนจะฉีกซองเตรียมกิน
ทว่า…
“วิศวะ ขอคุยด้วยหน่อย”
เสียงหญิงสาวดังขึ้นพร้อมส้นรองเท้าที่หยุดลงตรงข้างโต๊ะ พี่เจ้าฟ้า ในชุดนักศึกษาที่เป๊ะทุกกระเบียดนิ้ว สีหน้าหงุดหงิดนิด ๆ แต่สายตาคมชัดเจนว่ากำลัง ไม่พ
