วิศวะเดินช้า ๆ ไปตามห้องรับแขก โดยยังอุ้มวีนัสไว้แน่น ขาเล็กของเธอเกี่ยวรอบเอวเขาแน่นจนแทบจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของเขาไปแล้ว
ทุกก้าวที่เขาเดิน ของร้อนที่ยังฝังลึกอยู่ในตัวเธอก็กระแทกขึ้นไปชนจุดเสียวข้างในอีกครั้ง
จนวีนัสได้แต่สะดุ้งคราง “อ๊ะ… อ๊ะ… อ๊ะ…” ตามจังหวะฝีเท้า
“วิศวะเดินไปจนถึงผนังห้อง แล้วกดหลังเธอแนบกับกำแพงเย็นเฉียบทันที
วีนัสสะดุ้งสุดตัว ความเย็นของผนังตัดกับความร้อนข้างในจนเธอเกร็งรัดเขาแน่นขึ้นโดยอัตโนมัติ
“อ๊า… เย็น…!”
“เดี๋ยวก็ร้อนแล้ว” เขากระซิบเสียงกร้าว ก่อนจะเริ่มกระแทกหนัก ๆ ลึก ๆ อีกครั้ง
คราวนี้ไม่มีที่ให้ถอย
หลังเธอติดกำแพง ขาเกี่ยวเอวเขาแน่น แขนรัดคอเขาแทบขาดใจ
เหลือแค่สะโพกของวิศวะที่พุ่งเข้าออกถี่ ๆ หนัก ๆ จนเสียงเนื้อกระทืบเนื้อดัง “ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!” สะท้อนไปทั่วห้อง
วีนัสเอียงคอร้องไห้คราง
“วิศวะ… พอ… พอจริง ๆ … ฉัน… ฉันไม่ไหวแล้ว…”
แต่เขากลับยิ่งเร่
