วิศวะค่อยๆ ถอนลำตัวของตัวเองออกจากกรีบกุหลาบที่ยังเปียกชุ่มและบอบบางของวีนัส ก่อนจะเอื้อมแขนอุ้มร่างเธอที่กำลังนอนหอบหายใจแรงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
“อ๊ะ! วิศวะบ้าอะไรเนี่ยย…” วีนัสร้องเสียงหลงด้วยความตกใจ เพราะในพริบตานั้นเขาก็ยกตัวเธอขึ้นสูง ดันสะโพกให้ยกขึ้นกว่าเดิม จนขาทั้งสองข้างของเธอต้องเกี่ยวรอบคอเขาไว้เพื่อยึดตัว
ท่านี้ล่อแหลมสุดขีด กรีบกุหลาบที่ยังแดงช้ำและบวมเป่งของเธอวางลงพอดีกับปากของวิศวะที่ยืนตัวตรงสูง เขาไม่รอช้า ก้มหน้าลงจู่โจมทันที
ลิ้นร้อนรุ่มแทรกซอนเข้าไปในจุดลับที่ยังไวต่อสัมผัส วีนัสที่ถูกเขางมหอยอย่างแผ่วแต่แม่นยำ ได้แต่จิกผมแน่นพร้อมครางเสียงสั่นออกมาไม่หยุด
“อ๊าา… วิศวะ… บ้าไปแล้ววว!”
“แผล็บ!… แผล็บ!… แผล็บ!”
เสียงลิ้นร้อนๆ ของวิศวะดังขึ้นไม่ขาดสาย ขณะที่เขาก้มหน้าดูดเลียกรีบกุหลาบของวีนัสอย่างหิวกระหาย ลิ้นของเขางอขึ้นแทะเม็ดเล็กที่บวมเป่งสลับกับการดูดแรงๆ จนวีน
