ร้านปิ้งย่าง… ควันบาง ๆ ลอยอ้อยอิ่งเหนือเตา เสียงเนื้อกระทบตะแกรงดังฉ่าเบา ๆ กลิ่นหอมของหมูหมักลอยฟุ้งจนท้องร้องไม่รู้ตัว วิศวะนั่งพลิกเนื้ออย่างใจเย็น มือหนึ่งคีบ อีกมือจับตะเกียบคอยจัดวางเนื้อที่สุกพอดีลงจานฝั่งวีนัส วีนัสมองอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะขมวดคิ้วนิด ๆ “วิศวะ เธอไม่กินหรอ? ไม่เห็นย่างให้ตัวเองเลย” เขาเหลือบตามองเธอเล็กน้อย ก่อนจะตอบเสียงเรียบเหมือนเรื่องปกติ “ก็ย่างให้เธอก่อนไง กินเยอะ ๆ ฉันกินตอนไหนก็ได้” คำตอบง่าย ๆ แต่กลับทำให้หัวใจเธออุ่นขึ้นอย่างประหลาด วีนัสยิ้มกว้าง ดวงตาเป็นประกายก่อนจะเอ่ยเสียงอ่อน “ขอบคุณน้าา” เธอคีบเนื้อชิ้นที่เขาย่างไว้สวยงามขึ้นมา จิ้มลงในน้ำจิ้มจนชุ่ม แล้วขยับมือไปหยุดตรงหน้าวิศวะ ยื่นให้แบบไม่ลังเล “กินดิ” เธอเอียงคอเล็กน้อย น้ำเสียงแฝงความอ้อน “คนอุตส่าห์ป้อน” วิศวะชะงักไปเสี้ยววินาที ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ สายตาที่มองเธออ่อนลงกว่าทุกค

