“ผนังห้องมันบางง”

บนรถ… วิศวะยังคงตั้งใจขับรถ สายตามองถนนตรงหน้า มือหนึ่งจับพวงมาลัย อีกมือวางสบาย ๆ บนคอนโซล ความเงียบภายในรถดำเนินอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่วีนัสจะเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้น “วิศวะ…แวะไปหอเราก่อนนะ ไปเอาชุด” น้ำเสียงเธอเป็นธรรมดา เหมือนแค่บอกทาง ไม่ได้คิดอะไรเป็นพิเศษ รถชะลอเล็กน้อย ก่อนที่เสียงทุ้มของคนขับจะดังขึ้นเรียบ ๆ “ย้ายไหม?” วีนัสหันขวับไปมองทันที “หืมม?” วิศวะเหลือบตามองเธอแค่เสี้ยววินาที ก่อนจะพูดต่อเหมือนเป็นเรื่องปกติที่สุดในโลก “ย้ายไปอยู่ด้วยกันไหม” “ทำไมอ่ะ” วีนัสถาม พลางเอียงคอมองเขา สายตาครุ่นคิดปนระแวงนิด ๆ วิศวะถอนหายใจเบา ๆ เหมือนคิดคำตอบอยู่แล้ว “ก็ไม่อยากให้เธออยู่คนเดียว” น้ำเสียงเขานิ่ง แต่จริงจัง “ช่วงนี้เธอก็แทบไม่ได้กลับหออยู่แล้ว จะเช่าทิ้งไว้ให้เสียเงินทำไม ย้ายมาอยู่ด้วยกันไปเลย จบ ๆ ค่าห้อง ค่าน้ำ ค่าไฟก็ไม่ต้องจ่าย” วีนัสขมวดคิ้ว มือกอดอกโดยไม่รู้ตัว “หวังอะไร