“ง้อด้วยปาก 👅 👅”

วิศวะนั่งเอนตัวพิงโซฟาอย่างผ่อนคลาย ไม่พูดอะไรสักคำ สายตาคมกริบของเขาจับจ้องวีนัสด้วยความร้อนแรงที่แผ่ซ่านออกมาเงียบๆ มือใหญ่ข้างหนึ่งค่อยๆ ยื่นออกมาช้าๆ ปลายนิ้วอุ่นร้อนสัมผัสแก้มเนียนนุ่มของเธอเบาๆ ก่อนจะลากไล้ลงมาตามแนวกรามอย่างแผ่วประหนึ่งกำลังลิ้มรสผิวสัมผัสที่เขาคุ้นเคย จากนั้นนิ้วชี้ของเขาค่อยๆ เลื่อนมาหยุดที่ริมฝีปากอวบอิ่มของวีนัส กดเบาๆ ลงบนปากล่างที่แดงระเรื่อ วนไปมาเล็กน้อยราวกับกำลังเชิญชวนอย่างไม่ต้องเอ่ยปาก ความเงียบของเขายิ่งทำให้ทุกสัมผัสดูหนักแน่นและเร่าร้อนขึ้นเป็นเท่าตัว วีนัสยกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ส่งสายตาคู่หวานที่เต็มไปด้วยความยั่วยวนและความอ้อนโยนขึ้นมองเขา เธออมยิ้มมุมปาก ก่อนจะค่อยๆ เอียงหน้าเข้าหา เข้าหานิ้วของเขา ริมฝีปากนุ่มชุ่มชื้นจูบลงบนปลายนิ้วชี้ของเขาอย่างแผ่วเบา ครั้งแรกเบาเหมือนสัมผัสปีกผีเสื้อ ครั้งต่อๆ มาแนบแน่นและนานขึ้น ทิ้งรอยความอุ่นชื้นไว้บน