บทที่ 59
“ฉันปวดบ่า มานวดให้หน่อยสิ”
จู่ๆ คนที่ก้มหน้าก้มตาทำงานก็เอ่ยขึ้น และก็ทำให้ อลินดาต้องช้อนตาขึ้นมองอย่างอ่อนอกอ่อนใจ
“แต่เมื่อชั่วโมงที่แล้ว ลินดาเพิ่งจะนวดบ่าให้เองนะคะ ทำไมเมื่อยไวนักล่ะคะ”
“ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ มานวดเถอะน่ะ”
แซคคารีย์กวักมือเรียกหยอยๆ และหล่อนก็จำต้องลุกขึ้นจากเก้าอี้ และเดินไปหยุดข้างตัวของเขา
“ตรงบ่าใช่ไหมคะ”
หล่อนเอ่ยถามและกำลังมองหาตำแหน่งที่เขาบอกว่าปวดเมื่อย แต่แล้วก็ต้องอุทานตกใจ เมื่อจู่ๆ เขาก็คว้าร่างของหล่อนให้ขึ้นไปนั่งซ้อนตัก และซุกไซ้ร่องอกอวบโดยไม่ให้ตั้งตัว
“อุ๊ย... ปล่อยค่ะ คุณแซค”
“อย่าร้องดังสิ เดี๋ยวคุณวาเนสซ่าก็ได้ยินพอดี ชูว์ เบาเข้าไว้ โอเคไหม” เขายกมือขึ้นส่งสัญญาณบอกให้หล่อนเงียบๆ สายตาคมกริบเต็มไปด้วยความหื่นกระหาย
“ไหนคุณแซคบอกว่าเมื่อยไงคะ”
“หายเมื่อยแล้ว” เขาตอบหน้าตาเฉย “แต่อยากจูบเธอแทน”
“คุณแซคไม่ได้นะคะ ที่นี่
