บทที่ 64
หลังจากรับประทานอาหารค่ำเสร็จแล้ว แซคคารีย์ก็พา อลินดาออกมาเดินเล่นที่ริมชายหาด ในใจของชายหนุ่มยังคงร้อนรุ่มโดยไร้สาเหตุเช่นเดิม
“แน่ใจนะว่าคืนนี้จะนอนค้างกับนารีน่ะ”
แซคคารีย์หยุดเดินและรั้งให้หญิงสาวข้างกายหยุดเดินด้วย เขาหรี่ตากวาดมองดวงหน้านวลของอลินดาด้วยความเป็นห่วง
“แน่ใจค่ะ ลินดาอยากนอนค้างกับแม่”
“แต่ฉันรู้สึกใจคอไม่ดีเลย ไม่อยากให้เธออยู่ห่างเลย”
คำพูดของแซคคารีย์ทำให้อลินดาแก้มแดงก่ำ ตั้งแต่ แซคคารีย์รู้ว่าหล่อนคือเจ้าของของขวัญมากมายที่ส่งไปให้ที่กรีซ ปฏิกิริยาของเขาก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง จากที่เคยชิงชังหล่อน ตอนนี้กลับแสดงความห่วงใยออกหน้าออกตา ซึ่งหล่อนมีความสุขมากที่แซคคารีย์เอาอกเอาใจ แต่กระนั้นก็อดละอายใจต่อนารีรัตน์ไม่ได้ เพราะแท้จริงแล้วแซคคารีย์เป็นของพี่สาวไม่ใช่ของตัวเอง
“ลินดาไม่ได้ไปสู้รบกับใครนะคะ แค่ไปนอนค้างกับแม่เองค่ะ”
“แต่ฉันไม่ไว้ใจนาร
