1เดือนต่อมา
“พ่อคะ แม่คะ คิดถึงจังเลย ”
ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง วันที่พ่อกับแม่ฉันออกจากศูนย์บำบัด สู่การใช้ชีวิตในสังคมใหญ่อีกครั้ง
“อันนา ปอร์เช่ รอพ่อกับแม่นานมั้ยลูก แม่ขอโทษนะ ร่ำลาให้กำลังใจเพื่อนๆข้างในอยู่นะ
”
2เดือนกว่าที่พ่อกับแม่บำบัดในนี้ คงมีเพื่อนๆในนี้แล้วสินะ
“นานก็รอค่ะ หนูคิดถึงพ่อกับแม่มากเลย ”
ฉันรีบเดินเข้าไปกอดต้อนรับพ่อกับแม่ พวกท่านก็กอดตอบ ตอนนี้พ่อกับแม่ดูเป็นผู้เป็นคนขึ้นมากเลย
“พ่อกับแม่ก็คิดถึงลูกนะ อยู่ข้างในพ่อได้ทบทวนหลายอย่าง ขอโทษนะลูก พ่อทำผิดกับลูกมาตลอดชีวิต ”
“ แม่ก็ขอโทษนะ พวกเราสองคนสัญญากับลูกเลย ว่าจะไม่แตะมันอีก ”
“ ขอบคุณนะคะ ตอนนี้หนูได้พ่อกับแม่คืนมาแล้ว
หนูดีใจที่สุดค่ะ พ่อกับแม่ไม่ต้องกลับไปอยู่ห้องเช่าแล้วนะคะ ”
“ อ้าว แล้วจะให้เราสองคนไปอยู่ที่ไหน ค่าเช่าตรงนั้นมันถูกมากเลยนะ ”
พ่อกับแม่มองหน้ากันไปมา
“ ผมปรึกษากับที่บ้านแล้วค
