67คิดถึงพ่อรึเปล่า

ห้างสรรพสินค้าเวลาต่อมา ผมจัดแจงซื้อเสื้อผ้าข้าวของเครื่องใช้ ให้พ่อตาแม่ยาย รวมทั้งของภรรยาและลูกน้อยด้วยเลย ซื้อของเสร็จ พวกเราก็ทานอาหารกันก่อน ท่านทั้งสองคนก็ดูตื่นเต้น น่าจะไม่เคยมากินอะไรแบบนี้ -อันนา- “โธ่!! ร่ำรวยนะพ่อคุณเอ้ย พ่อกับแม่ไม่เคยมากินอะไรแบบนี้ ทีหลังไม่ต้องพาพ่อกับแม่มาแล้วนะ ขายหน้าลูกเปล่าๆ ” พอพ่อกับแม่พูดแบบนี้น้ำตาฉันแทบไหล สงสารพ่อแม่จับหัวใจ พ่อกับแม่ฉันเจียมตัวมาก “ ไม่เป็นไรครับ ต่อไปเดี๋ยวผมจะพามาบ่อยๆ จะได้ชินกับบรรยากาศแบบนี้ ” ยิ่งแฟนฉันพูดแบบนี้ ฉันถึงกับน้ำตาคลอ ปอร์เช่ไม่ได้รู้สึกอาย ที่พาพ่อกับแม่มากินข้าว แล้วท่านทั้งสองดูเงอะงะ ดูทำไม่เป็น แต่กลับบอกว่าจะพามาบ่อยๆ เพื่อที่พ่อกับแม่จะได้ชิน นี่มันเกินคาดไปมากเลยนะ หลังจากนั้นฉันก็พาทั้งสองคน มาที่บ้านของปอร์เช่ แม่แพรก็ดูแลต้อนรับเป็นอย่างดี “โห!! ทำไมบ้านช่องถึงได้หลังใหญ่แบบนี้ล่ะ ” “