“ว่ามาสิ หนูอันนามีอะไร ”
พ่อปกป้องเปิดทางให้แล้ว ฉันมองดูพี่ราเมศ
ก่อนถูกยักคิ้วให้กวนๆ ช่างเป็นหน้าที่อยากประทับรอยเท้าลงไปจริงๆ ไอ้ผู้ชายเฮงซวย
“คือหนูอยากให้คุณพ่อพิจารณาการทำโปรเจกต์ร่วมกับคุณโรเบิร์ดแล้วก็คุณราเมศค่ะ ”
ฉันตัดสินใจพูดออกไป จนทุกคนต่างก็มองจ้องมาที่ฉันเป็นตาเดียว
“หืม…คุณอันนามีอะไรไม่พอใจผมรึเปล่าครับ เราควรแยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวนะ”
พี่ราเมศสวนขึ้นมาทันที พร้อมแสยะยิ้มใส่ฉันอย่างสบายอารมณ์ ไม่สะทกสะท้านกับเรื่องตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย
“นั่นนะสิ หนูมีเหตุผลอะไร ทำไมถึงอยากให้พิจารณาใหม่ คุณราเมศ คุณโรเบิร์ด คือนักธุรกิจรุ่นใหม่ไฟแรง ถ้าได้ร่วมงานด้วย บริษัทเราต้องไปได้ไกลแน่ๆ ”
พอพ่อปกป้องพูดแบบนั้น ฉันก็เม้มปากเบาๆ ตอนนี้ถูกหลายคนมอง หรือเป็นเพราะฉันใจร้อนเกินไป ไม่มีหลักฐานอะไรมายืนยันเลยซักอย่าง
“คือ…”
“โถ่…คุณอันนาครับ ที่นี่ไม่ใช่สนามเด็กเล่นนะครับ
