“ฉันไปนะพวกแก ไว้เจอกัน ”
“ไว้เจอกัน/บ๊าย ”
บนรถ อันนาซบที่แขนผมเบาๆ แขนเรียวกอดเอวผมแน่น
“เมาเหรอ ทำไมวันนี้อ้อนผมจัง ”
ผมถามขึ้นเพราะวันนี้อันนาดูแปลกไป
“เมานิดหน่อย แค่อยากกอดหนะ กอดแฟนแล้วสบายใจ รู้สึกอุ่นใจด้วย ”
“หึ…”
ฟอด~
ผมจุ๊บหน้าผากแฟนเบาๆ
“รักผมเหรอ ”
“อืม…รักสิ แฟนรักเค้ารึเปล่าละ ”
“รักที่สุด ”
คนไม่เคยรักใครแบบผม พอมาเจอกับอันนาก็รู้สึกถูกใจตั้งแต่วันแรกที่เจอ ทั้งที่เมื่อก่อนไม่เคยสนใจผู้หญิงคนไหนด้วยซ้ำ
“ขอบคุณนะ เค้าจะตั้งใจรัก ลองให้โอกาสตัวเองได้รักอีกซักครั้ง ไม่ต้องกลัวว่าจะเจ็บ ไม่กลัวความผิดหวัง เค้าจะไว้ใจแฟนนะ ”
“เป็นแฟนผมไม่มีคำว่าผิดหวัง ผมจะไม่มีใคร เป็นเด็กดีของพี่สาวคนเดียว ฮึๆ..”
“ฮือ…พูดอะไรหนะ เค้าซึ้งน้ำตาจะไหล ”
ผมขับรถกลับคอนโด คืนนี้ผมไม่กวนแฟน
แต่แฟนกวนผมเอง เราจัดแค่รอบเดียวเพราะพรุ่งนี้มีประชุมใหญ่
เช้าวันต่อมา
วันนี้ปอร์เช่แต่
