“นายพาฉันมาที่นี่ทำไม ”
ฉันนั่งคิดอะไรเพลินไปหน่อย นึกว่าปอร์เช่จะพากลับคอนโด แต่ที่ไหนได้เขาพามาห้างสรรพสินค้า
“ หิวข้าว หาอะไรกินกัน”
หิวข้าวอีกแล้ว หวังว่าคงไม่เป็นเหมือนเมื่อวานนะ
“ อยากกินอะไร ”
“ แล้วแต่นายเลย ฉันกินอะไรได้หมดแหละ”
ฉันตอบส่งๆ ความจริงตอนนี้มันไม่ได้อยากกินอะไรหรอก ไม่รู้จะกินลงหรือเปล่า
“ งั้นกินชาบู ”
“ นายชอบกินชาบูหรอ ”
ว่าจะไม่สนใจแล้วนะ แต่ปอร์เช่ก็ดึงความสนใจได้ตลอด
“ เปล่า ”
แต่คำตอบเขาก็คือเปล่า
“เปล่าเหรอ ถ้าไม่ชอบแล้วจะกินทำไม”
ฉันมองหน้าเขา พร้อมถามขึ้นอย่างไม่เข้าใจ
“ ก็เห็นเวลาผู้หญิงอารมณ์ไม่ดี แล้วพอพามากินชาบู ก็จะอารมณ์ดีขึ้น”
“ หมายถึงนายเคยพาผู้หญิงคนอื่นมาหรอ ”
ไหนพิพิมบอกน้องชายยังไม่เคยมีแฟนไง
“ เปล่า เห็นเพื่อนชอบทำ ”
“ แล้วรู้ได้ยังไง ว่าผู้หญิงทุกคนพอได้กินชาบูแล้วจะอารมณ์ดี ”
“ ไม่รู้สิ แล้วชอบหรือเปล่าล่ะ”
ฉันยิ้มขำ
