“วันนี้แล้วใช่หรือไม่?” เทพพยัคฆ์เอ่ยถามเฟยหลงซึ่งนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงแทบจะตลอดเวลาเสียงเครียด หลังจากเมื่อหกวันก่อนพวกเขาเข้ามาดูอาการฉีเหวินเหมือนอย่างทุกวัน และได้พบว่าหวงหลงตกอยู่ในสภาพเดียวกันไปด้วยอีกคน
ดูเหมือนว่าหวงหลงคงจะพอหาทางทำอะไรได้บ้างกับเรื่องนี้ แต่เจ้าตัวกลับไม่ได้บอกอะไรเอาไว้เลย ทั้งหมดที่พวกเขารู้มีเพียงข้อความสั้น ๆ ที่บอกว่าห้ามปล่อยให้กำยานดับเด็ดขาด กับคำสั่งว่าให้ปลุกเขาทุก ๆ เจ็ดวันเท่านั้น....
“อืม...” ครึ่งมังกรหนุ่มส่งเสียงฮึมฮัมในลำคอแทนการตอบคำถามนั้น ขณะที่มองไปยังสองร่างที่นอนเคียงกันบนเตียงกว้าง
ชิงหลงที่หมดความอดทนแล้วหลังจากที่ต้องเฝ้ามองคนรักหลับใหลมาร่วมเดือนก็ร้องโวยขึ้นมา ด้วยไม่อาจข่มกลั้นความร้อนรนในใจไว้ได้อีกต่อไป
“สรุปแล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!? เวลาผ่านมานานขนาดนี้แล้ว
เหตุใดนางถึงยังไม่ฟื้นขึ้นมาอีก!?”
“ชิงหลง เจ้าช่วยใจเย็นกว่านี้ห
