เสียงสะอื้นไห้ของคนตัวเล็กไม่ต่างอะไรกับการเอาของมีคมกรีดลงที่หัวใจของเทพมังกรทอง ยิ่งน้ำตาสีใสร่วงหล่นลงมามากเท่าไหร่ ความรู้สึกราวกับหายใจไม่ทั่วท้องก็พุ่งเข้าใส่จนเค้นเสียพูดออกไปได้ลำบาก
หวงหลงรู้สึกเหมือนกำลังถูกมือที่มองไม่เห็นบดขยี้หัวใจจนแหลกสลายไม่เหลือซาก เมื่อคิดได้ว่าคนที่ทำให้นางต้องหลั่งน้ำตาคือตัวเขาเอง
“...ข้า” เขาเปล่งเสียงออกไปได้เพียงเท่านั้น เมื่อใบหน้าเปื้อนน้ำตาของฉีเหวินกำลังทำให้เขาพูดไม่ออก
แต่หวงหลงก็รู้ดี ว่าตัวเองจะเงียบต่อไปไม่ได้ ยิ่งเขาเงียบและไม่อธิบาย นางจะยิ่งเสียใจและเข้าใจเขาผิดไปมากขึ้นเรื่อย ๆ
“ข้าเข้าใจถึงสิ่งที่เจ้าต้องการจะสื่อ ...เจ้ากำลังไม่แน่ใจว่าคนที่ข้าพูดว่า ‘รัก’ อยู่ในตอนนี้ ใช่ ‘เจ้า’ ที่ยืนอยู่ตรงหน้าข้าตอนนี้หรือเปล่า”
ชายหนุ่มพูดเว้นวรรคเล็กน้อย ขณะที่พยายามถ่ายทอดความรู้สึกที่เก็บซ่อนเอาไว้ในใจออกมาทั้งหมด
“ความรู้สึกที่ข้ามี
