บทที่ 112 ชอบที่จะอยู่ใต้ร่างเจ้า (NC)

2823 คำ

หญิงสาวได้แต่เบิกตากว้างจนแทบถลน เมื่อท่อนลำยักษ์กระทุ้งลึกจนจุกแน่นไปทั่วทั้งลำคอ ไหนจะของเหลวปริมาณมากที่ทำเอานางแทบจะสำลักออกมาเสียให้ได้นี่อีก แต่เพราะตอนนี้โพรงปากถูกอุดกลั้นเอาไว้ด้วยแท่งเนื้ออวบทั้งยังถูกมือของอีกฝ่ายกดศีรษะทับไว้อีกที สุดท้ายฉีเหวินจึงได้แต่พยายามกลืนกินหยาดพิสุทธิ์เหล่านั้นเข้าไปจนหมดอย่างไร้หนทาง ลิ้นน้อยตวัดไล้เลียไปตามความเป็นชายในปากที่ไม่ยอมอ่อนลงเลยสักนิดนั่นอย่างแข็งขัน ในขณะที่ส่งมือไปเคล้นคลึงพวงแฝดใต้ล่างเพื่อเอาใจให้ไม่ห่าง และคล้ายกับว่าสิ่งที่นางทำอยู่จะทำให้เขารู้สึกตัวขึ้นมา อีกฝ่ายจึงปล่อยมือออกจากศีรษะของนางให้ได้กอบโกยอากาศหายใจอย่างรวดเร็ว “ขะ ขอโทษเจ้า... ข้าลืมตัวไปหน่อย เจ้าไม่เป็น...!!” โดยไม่รอให้เขาพูดจนจบประโยค เทพมังกรวารีก็พลิกตัวกลับขึ้นคร่อมร่างสูง ก่อนจะจัดการป้อนสิ่งที่ยังหลงเหลืออยู่ในช่องปากของตนคืนสู่เจ้าของอย่างว่องไว ซึ่งแน่

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม