“พวกพี่รองอยู่ดูของตรงนี้ไปก่อนนะเจ้าคะ เดี๋ยวข้าจะขอเข้าไปคุยกับพ่อค้าด้านในสักหน่อย”
ทันทีที่มาถึงร้านค้าปลายทางที่ถูกระบุไว้ในกระดาษ ฉีเหวินก็หันไปบอกพี่ชายตนเองที่ทำท่าจะเดินตามเข้ามาหลังร้านกับนางในทันที แม้จะแอบประหลาดใจไม่น้อยที่ปลายทางคือร้านอัญมณี แต่เมื่อคิดถึงวัสดุที่นางเคยได้ยินว่ามักจะนำมาใช้ทำ ‘สิ่งนี้’ หญิงสาวก็พอจะเข้าใจ
ร่างบางก้าวตรงเข้าไปด้านในอย่างไม่มีรีรอ เพราะกลัวเหลือเกินว่าเหล่าบุรุษที่มาด้วยกันจะเป็นห่วงและเดินตามมา ตากลมกวาดมองหาคนที่น่าจะเป็นคนของร้านค้า ก่อนจะไปสะดุดเข้ากับท่านลุงคนหนึ่งที่กำลังก้มหน้าก้มตาทำอะไรบางอย่างเข้าอย่างพอดิบพอดี
“ท่านลุงเจ้าขา ท่านพอจะทราบหรือไม่ ว่าหากข้าต้องการจะสั่งทำสินค้า ข้าต้องไปสั่งกับใครหรือเจ้าคะ?” ฉีเหวินพูดเสียงหวานทันที เมื่อเห็นชายชราที่ดูน่าจะใจดีหันมามองที่นาง
ทางด้านคนที่ถูกถามจึงว่าข้าวของในมือลงอย่างระมัดระวัง
