“อ่า... เปื้อนหมดเลยแฮะ...” เทพมังกรสาวบ่นพึมพำอย่างไม่จริงจังนัก เมื่อเห็นว่าคราบน้ำขาวขุ่นสาดกระเซ็นไปทั่วทั้งตัว ฉีเหวินที่เห็นดังนั้นจึงลุกขึ้นยืนต่อหน้าคนที่ยังหอบสะท้าน ก่อนจะปลดอาภรณ์ออกจนเปลือยเปล่าอย่างรวดเร็ว
ร่างเพรียวขยับเข้าไปคร่อมตักคนที่นั่งนิ่งจนบัดนี้ ก่อนจะทับลงบนหน้าขาของเขาโดยทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นท่อนเอ็นที่กลับมาแข็งตึงอีกครั้ง มือทั้งสองจับเข้าที่ใบหน้าแดงก่ำของพ่อเต่าน้อยให้หันมายังตน เพื่อจะได้พูดถึงข้อตกลงกันสำหรับกิจกรรมที่กำลังจะดำเนินต่อไป
“เสวียนอู่คนดี เจ้าคงรู้แล้วใช่หรือไม่ว่า ข้าตั้งใจจะทำอะไรต่อไปน่ะ?”
แม้จะยังตกตะลึงกับทุกอย่างที่เกิดขึ้นตรงหน้า แต่เขาก็ไม่ได้โง่ขนาดจะไม่เข้าใจว่าในไม่ช้าจะเกิดอะไรขึ้น เสวียนอู่พยักหน้าหงึก ๆ ให้เจ้าของร่างนุ่มละมุนที่จุ้มปุ๊กอยู่บนตัก สองมือของเขาขยับไปโอบล้อมที่รอบเอวบางอย่างไม่มั่นใจนัก แต่กระนั้นก็ตอบคำถามนั้นกลับไปอ
