“เมื่อไหร่ท่านจะพาข้าไปที่ดินแดนตะวันออกละเจ้าคะ?” ฉีเหวินจำไม่ได้แล้วจริง ๆ ว่านี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่ที่นางพูดประโยคนี้กับบุรุษตรงหน้า เพราะหลังจากที่นางทำตัวเป็นเด็กดีมากว่าสองสัปดาห์ในที่สุดหวงหลงก็อนุญาตไปเที่ยวตามดินแดนต่าง ๆ ได้อีกครั้ง
ทว่าเจ้าของดินแดนตะวันออกซึ่งเป็นที่หมายถัดไปของนางกลับเมินเฉยทุกครั้งที่นางถามถึงนี่สิ วันนี้นางจึงตัดสินใจลากท่านเทพมังกรมากดดันด้วยกันเหมือนอย่างตอนนี้...
ก็ให้มันรู้ไปสิว่าเขายังกล้าเบี้ยวนางอีก! นางอุตส่าห์ยอมช่วยเหลือเขาโดยไม่อิดออดสักนิดเลยนะ!!
หวงหลงได้แต่ส่ายหน้าระอา เมื่อตอนนี้เขาถูกน้องสาวในนามจับลากมาประหนึ่งเป็นตุ๊กตาไร้ชีวิตอย่างไรอย่างนั้น ที่จริงเขายังเหลืองานต้องทำอีกมากนะ แต่เมื่อเห็นแววตาน่าสงสารที่ส่งมานั่น สุดท้ายเขาจึงต้อง...
“เป็นถึงเทพมังกรครามผู้ปกครองแดนตะวันออก การผิดสัญญากับสตรีตัวน้อย ๆ อย่างฉีเหวินเช่นนี้มันสมควรแล้ว
