เช้าวันอังคาร..
ศิลาตื่นขึ้นมาก็ออกไปทำงานปกติ เขาไม่ต้องไปสนามฝึกทหารใหม่ เพราะกว่าจะถึงรอบอีกทีก็เดือนหน้า
"กาแฟค่ะผู้พัน แต่ก่อนอื่นต้องทานอาหารเสริมก่อนนะคะ"
"อาหารเสริมเหรอครับ" ชายหนุ่มมองดูสิ่งที่ผู้กองฝ้ายเพิ่งจะนำมาวางลงบนโต๊ะทำงาน
"ช่วงนี้ผู้พันดูสีหน้าไม่ค่อยดีสงสัยเป็นเพราะร่างกายอ่อนเพลีย อาหารที่เราทานเข้าไปบางทีอาจจะไม่เพียงพอกับความต้องการของร่างกายค่ะ"
"ตกลงคุณเป็นทหารหรือเป็นหมอกันแน่ครับเนี่ย"
"ฝ้ายพร้อมที่จะเป็นทุกอย่างให้ผู้พันค่ะ"
ไม่ใช่ครั้งนี้ครั้งแรกหรอกที่ผู้กองฝ้ายเข้าหาผู้พันศิลา แต่ช่วงหลายวันมานี้ผู้กองฝ้ายเริ่มรุกหนักขึ้น เพราะอายุก็ไม่ใช่น้อยๆ กันแล้ว ถ้ายังคงปล่อยเวลาให้ผ่านไปกลัวว่าจะเสียเวลาในชีวิตไปเปล่าๆ
"ขอบคุณมากนะครับ ผมขอทำงานก่อนนะ" ขณะที่คุยกับผู้หญิงคนนี้เขาอดคิดถึงผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ ที่ศิลาไม่ยอมเปิดใจให้ใครเลยไม่ใช่เพราะยังรักฝังใจ แต่
