อึก อึก จากที่ลูกร้องไห้ พอรถคันนั้นวิ่งไปจนลับสายตา คนที่ร้องไห้ก็คือแม่บ้าง ทำไมเขาถึงใจดำกับเธอและลูกมากเพียงนี้
ถึงแม้เขาคิดว่าเธอเลว แต่นี่คือเลือดเนื้อเชื้อไขทำไมเขาถึงไม่ใยดีลูกเลย
"แม่หยุดร้องนะครับผมไม่ร้องแล้ว" เทวินโทษตัวเองคิดว่าเป็นเพราะตัวเขาที่ทำให้แม่ร้องไห้ เด็กน้อยเอื้อมมือขึ้นไปซับน้ำตาให้กับแม่เบาๆ
"แม่ขอโทษครับ" ถึงแม้เธอจะหยุดร้องแล้วแต่เสียงสะอื้นก็ยังคงมีอยู่
[บ้านพักในกรม]
กว่าเขาจะกลับมาถึงก็ดึกดื่นเที่ยงคืน เพราะระหว่างทางที่ขับรถมาเขาคิดอะไรหลายต่อหลายอย่าง
"กูว่าแล้วต้องเป็นเสียงรถของมึง" ที่จริงซันเดย์หลับไปแล้วแต่พอได้ยินเสียงรถเขาก็สะดุ้งตื่น
"แล้วน้องกูล่ะ"
"ไม่ต้องถามหารายนั้นหรอก ถ้าไฟไหม้กูคงต้องได้อุ้มน้องมึงวิ่ง"
"ขอบใจนะที่ดูแลน้องกู"
"เรื่องที่บ้านเป็นยังไงบ้าง" อุตส่าห์พูดให้เพื่อนขำแล้วแต่ศิลาดูจะไม่มีอารมณ์ร่วมเลย คงเป็นเรื่องปัญหาที่
