เพี๊ยะ! ฝ่ามือตัวเองนั่นแหละตบศีรษะตัวเองอย่างแรง เพราะอยู่ดีๆ ก็หาเรื่องใส่ตัว
"หาเรื่องใส่ตัวดีนัก" ฉลามพึมพำเบาๆ ก่อนที่จะเดินออกจากบ้าน
"ผู้กองคะ เสียใจด้วยนะคะ เกิดแก่เจ็บตายเป็นเรื่องธรรมดา" แก้วใจเห็นผู้กองสุดหล่อทำหน้าไม่สู้ดีก็คิดว่าคนที่บ้านเสีย
"อะไรของแม่นี่อีกเนี่ย" ฉลามไม่ได้หันกลับไปมองหรอก เพราะมัวรีบเดินไปที่เฮลิคอปเตอร์
มาถึงก็ยืนมองแปลงดอกไม้อยู่ครู่หนึ่ง กว่าทหารจะตกแต่งออกมาได้สวยงาม
"เดี๋ยวก่อนค่ะคุณผู้กอง คุณจะทำอะไรคะ" แก้วใจยังคงเดินมาเพราะกลัวว่าผู้กองฉลามจะคิดสั้น แต่พอเห็นว่าผู้กองกำลังถอนต้นกุหลาบอยู่ก็รีบเข้ามาห้าม เพราะไม่ว่าจะเสียใจแค่ไหน ก็ไม่น่าจะทำลายของทางราชการ
"ผมยังไม่มีเวลาเล่นกับคุณ ออกไปก่อนงานผมเยอะ"
"แต่ฉันเห็นคุณกำลังทำลายแปลงกุหลาบ"
"ผู้พันสั่งให้ปลูกต้นอื่น ที่มันไม่มีหนาม และให้เสร็จภายในวันนี้ ถ้าไม่งั้นผมคงต้องได้ทำความสะอาดทั้งค่
