"ทำไมคุณต้องสั่งให้พวกเขาเอากุหลาบออกด้วยล่ะคะ" มโนราห์หันกลับมาถามสามีที่ยืนอยู่ด้านหลังด้วยดวงตาที่เศร้าลงจนเห็นได้ชัด เพราะดอกกุหลาบกำลังสวยเลย
"กุหลาบมันมีหนาม"
"ถึงมันจะมีหนามแต่มันก็สวยนี่คะ"
"แต่หนามมันทำให้คุณเจ็บ"
ประโยคนี้ไม่ได้ยินแค่มโนราห์ ผู้กองฉลามที่กำลังปลูกต้นไม้หันกลับมามองแบบสตั้นไปหลายวิ
"เหอะ..เอากับเขาสิ" คิดว่าให้เปลี่ยนดอกไม้เพราะอะไร เพราะมันทำให้เมียเจ็บนี่เอง "แล้วกูไปเกี่ยวอะไรด้วยวะ"
"บ่นอะไร"
"ปะ..เปล่าครับ"
จากที่กำลังเศร้าเสียใจว่าจะไม่เห็นดอกกุหลาบพวกนั้นอีกแล้ว ใบหน้างามเริ่มมีรอยยิ้มขึ้นมา จนสามีที่ยืนอยู่ใกล้อดยิ้มตามไม่ได้
"ถ้าคุณชอบเดี๋ยวผมจะให้ผู้กองปลูกไว้รอบนอก แต่ห้ามแตะต้องมันเดี๋ยวจะมีแผลอีก"
"กูอีกแล้วเหรอ" ฉลามที่กำลังเริ่มขุดดินได้ยินแทบจะหมดแรง
"ได้ยินไหมผู้กอง"
"ได้ยินครับผม"
"ได้ยินว่าอะไร"
"ได้ยินว่าปลูกกุหลาบรอบนอกอีกแปลง
