"ให้โมนาไปด้วยนะคะ" มโนราห์รีบเดินตามหลังพ่อสามีออกมาที่รถด้วย
"พ่อไม่แน่ใจว่าจะไปทันไหม"
"ให้ลูกไปด้วยเถอะค่ะ" พุดตาลช่วยพูดอีกแรง ถ้าหยุดกองทัพไว้ไม่ได้ ก็ให้พวกเขาได้พูดคุยอะไรกันบ้าง
"ถ้างั้นก็ได้ มาขึ้นรถเลย"
มโนราห์ไม่รอช้า รีบเดินตามท่านไปขึ้นรถ
ใช้เวลาพอสมควรกว่าจะมาถึงที่กรม เพราะระยะทางไม่ใช่ใกล้ๆ แถมมาเจอช่วงเวลาเร่งด่วน
"ไปแล้วเหรอ"
"ออกไปตั้งแต่เช้ามืดแล้วครับ"
ถึงว่าโทรติดต่อลูกไม่ได้เลย เกษมราษฎร์หันไปมองหน้าลูกสะใภ้ที่ตอนนี้ดูซีดมาก "ไปเช็คให้ทีว่าไปชุดไหน"
ทหารที่คุยกับท่านอยู่ก็เลยไปเช็คให้
"ท่านไปชุดผู้พันทศกัณฐ์ครับ"
"อะไรนะคะ?" มโนราห์เพิ่งรู้ว่าพี่ชายก็ได้ไปทำภารกิจนี้ด้วย ถ้าพี่ชายไปพี่เขยก็ต้องไปด้วยสิเพราะเป็นลูกน้อง
เกษมราษฎร์ไม่ห่วงเรื่องทศกัณฐ์เท่าไร เพราะว่าทศกัณฐ์สังกัดหน่วยรบพิเศษ เสี่ยงกว่านี้ก็เคยทำมาเยอะแล้ว แต่กองทัพไม่ได้ออกไปแบบนี้ เพราะเขา
