"ขอบคุณมากนะคะ" เมขลาพูดพร้อมกับก้าวเท้าลงจากรถคันหรู ด้วยแรงเกาะแขนของผู้พันกองทัพ
"เข้าไปข้างในกันเถอะค่ะพ่อ" มโนราห์รีบหันกลับมาชวนพ่อเข้าไปก่อนที่พวกเขาจะเข้ามา
"ลูกไม่รอ.." สายตาคนเป็นพ่อละจากรถคันนั้นหันกลับมาหาลูกสาวคนเล็ก
"ไม่ค่ะ" มโนราห์ส่งยิ้มหวานให้กับพ่อ เพื่อให้ท่านเห็นว่าเธอไม่เป็นอะไร เพราะผู้หญิงคนนั้นก็ลูกสาวของท่านเหมือนกัน
ทั้งสองก็เลยควงกันเข้างาน คนที่ต้อนรับอยู่เมื่อสักครู่รีบเข้าไปเตรียมที่นั่งให้กับพลเอกเรวทัต เพราะไม่รู้ว่าท่านจะมาด้วย แต่ที่จริงท่านก็ปฏิเสธตั้งแต่แรกแล้วว่าไม่มาร่วมงานนี้
มโนราห์เลือกที่จะนั่งหันหลังให้กับทางเข้า เพื่อไม่เห็นภาพนั้น และพยายามชวนพ่อคุย คิดว่าพวกเขาคงกำลังเดินเข้ามากัน
"ผมเตรียมที่นั่งไว้ให้ด้านในแล้ว" เสียงเกษมราษฎร์พูดกับภรรยา
กองทัพก็เลยพาเมขลาเดินตามพ่อและแม่เลี้ยงเข้าไปเพื่อส่งเธอให้ถึงที่นั่งก่อน
"ขอบคุณมากค่ะ" เมขล
