บทที่ 116

1255 คำ

เช้าวันต่อมา.. ศิลาตื่นขึ้นก็ไม่เห็นเธอกับลูกนอนอยู่ข้างๆ ชายหนุ่มรีบหยิบผ้าเช็ดตัวที่กองอยู่ปลายเตียงเมื่อคืนนี้ขึ้นมาพันรอบร่างกายก่อนจะออกมาจากห้อง พอเปิดประตูออกมาก็ไม่มีใครอยู่ด้านนอกเลยสักคน เขาก็เลยเดินไปเปิดดูห้องข้างๆ ว่าเพื่อนยังอยู่ในห้องนั้นไหม เพราะวันนี้เป็นวันหยุด "ไปไหนกันหมด" ชายหนุ่มรีบกลับเข้ามาดูเสื้อผ้าข้าวของของเธอว่ายังอยู่ไหม ..ใช่แล้วสิ่งที่เขากลัวคือกลัวว่าเธอจะพาลูกไปแบบไม่ลา ถึงแม้ข้าวของของเธอจะยังคงอยู่แต่เขาก็ไม่นิ่งนอนใจ ชายหนุ่มรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ววิ่งออกมาที่รถ ขณะที่กำลังจะสตาร์ทเครื่องยนต์ รถของซันเดย์ก็วิ่งเข้ามา "ไปไหนกันมา" มองเข้าไปในรถก็เห็นว่าเธอกับลูกนั่งอยู่ในนั้น ส่วนข้างหน้าก็มีน้องสาวนั่งอยู่ "มึงนั่นแหละจะไปไหน" ซันเดย์ลงจากรถก็เดินอ้อมไปเปิดประตูให้กับภรรยาสุดที่รักก่อน ส่วนศิลาเดินมาเปิดประตูฝั่งที่ลูกชายนั่งอยู่ เพราะตอนนี้เคาะกระ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม