บทที่ 101

1255 คำ

"เจอพ่อก็ดีแล้ว ผมขอคุยตรงนี้เลยแล้วกัน" ตอนนี้พอรู้แล้วว่าพ่อคงให้คนติดตามตัวเขา "ไม่เห็นเหรอว่ามันดึกมากแล้ว อยากคุยอะไรก็เข้ามาคุยกันในบ้าน" คนเป็นพ่อพูดแค่นั้นแล้วก็เดินกลับเข้าบ้าน "เดี๋ยวก่อนสิครับพ่อ" ศิลารีบเดินตามพ่อเข้ามาติดๆ "ผมแค่อยากจะถามพ่อเรื่อง..??" เขาถึงกับหยุดชะงักเมื่อเห็นว่า ใครที่ยืนอยู่ในห้องโถง "แกจะเข้ามานั่งได้หรือยังล่ะ" แค่เห็นสีหน้าลูกชายก็รู้แล้วว่าตัวเองมาถูกทาง ทำไมถึงไม่คิดเรื่องนี้ให้ได้ก่อน ถ้าไม่งั้นคงไม่ปล่อยเวลาให้เสียเปล่ามาถึงขนาดนี้ "พ่อคิดจะทำอะไร" เขารีบเปลี่ยนสีหน้าใหม่ แล้วหันกลับไปคุยกับคนเป็นพ่อ "แกก็เป็นคนฉลาดคนหนึ่งน่าจะรู้" "หึ.." ชายหนุ่มร่างสูงหันหลังให้พร้อมที่จะออกจากบ้าน ..โดยไม่ได้มองผู้หญิงคนนั้นอีกเลย "แม่ครับ" แต่พอเสียงนี้ดังขึ้น เขาถึงกับหยุดแล้วค่อยๆ หันกลับไปมอง "เทวินลงมาทำไมลูก" "ทำไมคนเยอะจังเลยครับแม่" มือเล็กๆ ย

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม