"แม่ครับ" พอแม่ปิดหูลูกไว้นานเข้าเด็กก็เริ่มอึดอัด และสงสัยว่าทำไมแม่ถึงต้องปิดหูตัวเองไว้ด้วย
"แม่ขอโทษนะครับ" หญิงสาวยอมเอามือออก แล้วหยิกแก้มลูกเบาๆ เหมือนว่าเธอกำลังหยอกเขาอยู่
ศิลามองภาพนั้นอยู่ครู่หนึ่งเขาตัดสินใจออกจากห้องไป เพราะสิ่งที่เห็นมันอาจเป็นแค่การแสดงของผู้หญิงที่มักมากหลายใจ
พอเขาออกจากห้องไปเท่านั้นแหละ ไม่รู้ว่าน้ำตามันไหลมาจากไหนบ้าง อุตส่าห์จะไม่ให้ลูกเห็นน้ำตาของตัวเองอีกแล้ว
"แม่ร้องไห้อีกแล้ว"
"แม่รักหนูนะครับ"
"ผมก็รักแม่ครับ" ทั้งสองบอกรักกันแบบนี้แทบจะทุกวัน ทำให้อีกคนเหมือนไม่ขาดอะไร
หญิงสาวมองตามหลังคนที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อของลูกออกไป ถ้าเขาจะหันหลังให้เธออีกครั้งเธอจะทำอะไรได้ นอกจากรับชะตากรรมที่ตัวเองไม่ได้ก่อ จะเรียกว่าไม่ได้ก่อก็ไม่ใช่เพราะเธอจนฐานะต่ำต้อยก็เลยไม่คู่ควรกับเขา
"นอนนะครับคนดีของแม่"
"อยากกอดแม่ครับ" เวลานอนถ้าไม่ได้สัมผัสร่างกายของแ
