10 : 30 น. วันเดียวกันนั้นที่โรงอาหาร
สาริศาเดินตามลูกศรที่บ่งบอกชัดเจนว่าส่วนไหนเป็นส่วนไหนของสถานที่ราชการแห่งนี้มาจนถึงโรงอาหาร
แต่ดูเหมือนไม่ว่าเธอจะเดินผ่านตรงไหนที่มีคน ส่วนมากก็จะถูกจับตามอง
ตกลงที่เขามองเพราะเราสวย หรือเพราะเราแปลกกันแน่เนี่ย คงสวยแหละเนาะคนถึงมอง คิดเข้าข้างตัวเองไว้ก่อน
พอเข้าไปในโรงอาหารก็มีหลายร้านให้เลือกซื้อ
"ซื้ออันนี้อันนี้และอันนี้ค่ะ" หญิงสาวเลือกซื้อร้านที่ใกล้ที่สุด
"จะราดหรือแยกคะ"
"แยกค่ะ"
"น้องมาติดต่อราชการเหรอ หน้าไม่คุ้นเลย"
"มาหา.." กำลังจะบอกว่ามาหาพี่ชายแต่อีกความคิดหนึ่งก็ได้แว๊บเข้ามาในหัว "มาหาแฟนค่ะ"
"มาหาแฟน? แฟนทำงานที่นี่เหรอคะ" คนเป็นแม่ค้าคิดไม่มีผิดสาวๆ สวยๆ แบบนี้ ต้องมีแฟนอยู่ในกรมแน่ถึงได้เข้ามา
"ใช่ค่ะ"
"แอบกระซิบได้ไหมคะว่าเป็นใคร"
"ผู้พันซัน.." เธอได้ยินพี่ชายเรียกชื่อเขาหลายครั้งแล้วว่าซัน..แต่ซันอะไรนะ
"ผู้พัน
