"เฮ้ยไอ้ซันเดย์! มึงเปิดประตูเดี๋ยวนี้เลยนะ นั่นน้องกูนะเว้ย" ศิลาเคาะประตูให้เพื่อนเปิด เมื่อซันเดย์โมโหจนปิดประตูแล้วล็อกห้องโดยมีสาริศาอยู่ด้านใน
"น้องมึงหาเรื่องเองทำไมล่ะ!" สติเริ่มจะกลับมา ซันเดย์ยอมเปิดประตู
"มึงกวนตีนกูแล้วนะ" ศิลาเอื้อมเข้าไปคว้าแขนน้องสาวให้ออกมาจากห้องก่อน
"เอาของน้องมึงออกไปด้วย" คนที่พูดยืนพิงประตูกอดอกมองดูพี่น้องทั้งสอง
"ริศานอนข้างนอกก็ได้ค่ะ" สาริศาไม่ยอมให้พี่ชายเอาของเข้าไปในห้องของพี่
"พี่เป็นผู้ชาย คนที่นอนข้างนอกก็ต้องเป็นพี่สิ"
"พี่ทำงานมาเหนื่อยๆ นอนให้สบายตัวเถอะ โซฟาอันแค่นี้ดูตัวพี่สิยาวจะตาย"
"เรานอนได้แน่นะ"
"นอนได้สิ"
หลังจากเหตุการณ์นั้นผ่านไปอีกชั่วโมงกว่า เจ้าของห้องคนที่ไล่เธอออกมานอนข้างนอก ก็แต่งตัวหล่อเดินผิวปากออกจากบ้านไป
จนเวลาผ่านไปหลายชั่วโมง..แต่ฟ้าก็ยังไม่สว่าง
ก๊อก! ก๊อก!!
"ศิลาเปิดประตูให้กูหน่อย"
เงียบ~
และเสีย
