บทที่ 4 ผู้ชายที่ดูอันตราย(ปลาย)

มังกรเอ่ยอย่างไม่ยี่หระ น้ำเสียงฟังดูไม่ชอบใจ แต่เพราะเธอมัวแต่สนใจเรื่องผู้ชายคนนั้นจึงไม่ได้สังเกตสีหน้าของเขา “ไม่สนไม่ได้ สายตาของหมอนั่นที่มองมาดูเหมือนไม่ยอมปล่อยฉันไปง่าย ๆ ถ้าขืนเขากลับมาเอาเรื่องจริง ฉันก็ซวยสิ” เดหลีแย้ง เพราะยังคงสงสัยในตัวตนของผู้ชายคนนั้น จนกระทั่งมังกรวางร่างของเธอลง และกดไหล่ให้นั่งลงบนเบาะรถมอเตอร์ไซค์อย่างเผด็จการ เดหลีจึงขมวดคิ้วมุ่น พอจะลุกขึ้นเขากลับกดแรงลงมา “นั่งลงไป” มังกรเอ่ยเสียงเข้ม นัยน์ตาเย็นเยียบมองเธออย่างหงุดหงิด เดหลีเอาแต่พูดถึงไอ้งั่งนั่นอยู่ได้ เขารำคาญจะตายอยู่แล้ว "อย่ามาสั่งอ๊ะ!” “เธอกลัวอะไร…” มือหนาราวคีมเหล็กบีบไหล่จนเธอนิ่วหน้า หมอนี่เอะอะใช้แต่กำลัง ไม่พอใจก็ตวาด ไม่ได้ดั่งใจก็ออกแรง คนแบบนี้ไม่ควรที่ใครจะได้เป็นสามี เพราะเขามันเฮงซวย “นายรู้ดียังจะถามอีก” ตอนที่ผู้ชายคนนั้นถูกแทงเธอไม่รู้ว่าเขาตายหรือเปล่า แต่ไม่ว่ายังไงสายตาคู่นั้นก็ทำให้เธอขนลุกอยู่ดี ก่อนจะชะงักกับประโยคถัดมาของเขา “ถ้ามันกลับมาฉันจะลากคอมันลงนรกเอง!” เดหลีเงยหน้ากะพริบตา มองคนที่คร่อมตัวโน้มใบหน้าลงมาใกล้ด้วยแววตาสับสน น้ำเสียงของเขาหนักแน่นทรงพลังราวกับว่าสิ่งที่เอ่ยออกมานั้นคือคำสัญญา ใบหน้าคมอยู่ห่างจากใบหน้าของเดหลีเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ทำให้เธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนของเขาอย่างช่วยไม่ได้ นัยน์ตาสีเหล็กกล้าที่จ้องมองมาทำให้เธอคาดเดาไม่ออกว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ มันว่างเปล่าเหมือนผืนน้ำใต้มหาสมุทร มืดมิด สงบนิ่ง และหนาวเหน็บ มันกำลังดึงดูดให้เธอขยับเข้าไป จึงต้องกะพริบตาไล่ความคิดเหล่านั้นออก “เอาหน้าออกไปไกล ๆ” เดหลียกมือดันใบหน้าของมังกรออกห่าง พลางขยับเอนตัวไปด้านหลัง เป็นจังหวะเดียวกันกับที่เขาปล่อยมือจากไหล่ของเธอ “ทำไม กลัวหวั่นไหว?” มังกรแค่นเสียงหัวเราะพลางล้วงมือลงไปในกระเป๋ากางเกง มืออีกข้างถือเสื้อหนังสีน้ำตาลเอาไว้ “เห็นแล้วจะอ้วก!” เธอกลอกตาเบะปากใส่คนร้ายกาจ สายตาจึงปะทะกับเสื้อหนังในมือเขา จำได้ว่าเสื้อตัวนี้เขาโยนคลุมหัวผู้ชายที่แต่งตัวมอซอไป สงสัยจะสำคัญเลยไม่ลืมที่จะเก็บกลับมา แต่ท่าทางดูราคาแพงด้วยแหละ เธอลอบพยักหน้ากับตัวเองในใจ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาเห็นใบหน้าคมคายแฝงแววเจ้าเล่ห์ยกยิ้มอยู่ ยิ้มอะไรของมัน! “แหม ลูกมาเร็วจังวะ ยังไม่ทันได้ทำอะไรเลย” “ไอ้มังกร!” เขาแค่นเสียงหัวเราะพลางเหยียดยิ้มอย่างยียวน ประโยคที่เอ่ยออกมามันแสลงหูมากจนเธอขมวดคิ้ว และถลึงตาตวาดกลับทันที “ดูหน้าเธอสิ อย่าเครียดไปหน่อยเลยน่า ปกติก็ไม่สวยอยู่แล้ว” ไอ้ผู้ชายป่าเถื่อนตรงหน้ายังเอ่ยออกมาได้อย่างหน้าระรื่น กล้ามากที่มาล้อเล่นกับเธอ “สวยหรือไม่สวยแชตก็ไม่เคยว่าง ไม่จำเป็นต้องให้คนตาถั่วอย่างนายมาวิจารณ์ฉันหรอกย่ะ ในเมื่อหลักฐานมันอยู่บนหน้านี้แล้ว!” แม้จะไม่ค่อยสนใจใคร แต่เธอรู้ดีว่าระดับความฮอตของตัวเองนั้นมากแค่ไหน ดังนั้นหยามอะไรก็ได้แต่อย่ามาหยามใบหน้าของเธอ “หึ คนตาถั่วมันผู้ชายพวกนั้นต่างหาก” มังกรเอ่ยเสียงขึ้นจมูก ใบหน้าหล่อเหลาเรียบนิ่งส่งผลให้บรรยากาศดูเย็นเยือก “ใช่สิ ในโลกใครมันจะดีเท่านาย” “ถูก” “ประชดย่ะ แยกไม่ออกหรือสมองมีปัญหา!” เขาปรายตามองเธออย่างไม่สบอารมณ์ทันที ก่อนจะขยับเข้ามาใกล้จนร่างของทั้งคู่แทบจะแนบชิดกัน “ถอยออกไป!” เดหลีเบิกตาโพลงยกมือดันอกแกร่ง แต่ถูกเขารวบเข้าหากันทั้งสองข้าง “หุบปาก แล้วนั่งดี ๆ จะไปส่ง” ท่าทางของเขานั้นราวกับคนละคน อารมร์แปรเปลี่ยนไปมายิ่งกว่าคนเป็นเมนทำให้เดหลีเลิกคิ้ว “ทำไมต้องไปส่ง รถฉันก็มี” “แน่ใจนะว่ามีรถ?” “นายหมายความว่ายังไง” อยู่กับหมอนี่มีเรื่องเซอร์ไพรส์ตลอดสินะ เดหลีทำสีหน้าระแวงจนมังกรแค่นเสียงในลำคอ “รถเธอ ฉันให้คนยกเอาไปเก็บแล้ว ดังนั้นถ้าจะกลับมีทางเดียวคือไปกับฉัน” “นายมีสิทธิ์อะไรสั่งคนมายกรถของฉันไป” แม้ไม่อยากจะเชื่อ แต่คงต้องเชื่อ เพราะมังกรมันไม่ทำอะไรปกติเหมือนคนทั่วไป “สิทธิ์? ไม่มีอะอยากทำก็ทำ” เขายกยิ้มก่อนจะรวบตัวเธอขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะจับให้นั่งคร่อมมอเตอร์ไซค์คันโต และตัวเองตามมานั่งด้านหน้า “เดี๋ยว ใครบอกจะไป” เธอตวาดพลางถลึงตาใส่เขาอย่างโมโห แม้จะไม่มีรถแต่เธอสามารถติดต่อหาเพื่อนได้ ยัยวินเทอร์ต้องกำลังรออยู่แน่ “ไม่มี” มังกรส่ายหน้าเฉยชา “เพราะไม่ต้องการคำตอบ” เขาตอบอย่างเอาแต่ใจก่อนจะสตาร์ตรถ โดยมีมือบางตามมาตะครุบกุญแจที่เสียบอยู่ช่องสตาร์ต “ไม่ไป!” เดหลีเอ่ยเสียงแข็ง เราไม่สนิทกันสักนิดนี่ไม่มีเหตุผลที่เขาจะต้องไปส่งเธอด้วยซ้ำ มังกรต้องการอะไรกันแน่ ยิ่งคิดใบหน้าสวยยิ่งเคร่งเครียด ก่อนร่างจะเกร็งขึ้นมาเมื่อมือหนาเลื่อนมาแตะถูกขาอ่อน มือของเขามันอยู่สูงจนน่าหวาดเสียวทำให้เธอหายใจไม่ทั่วท้อง เมื่อกำลังจะเอ่ยปากบ่นเขากลับเลื่อนมาแตะถูกมือบางทั้งสองข้างและจับมากอดเอวสอบไว้ทันที “นี่บอกว่าไม่ไปด้วย” “กอดแน่น ๆ เชื่อเถอะว่าถ้าเธอปล่อยมือได้ตกลงไปตายแน่” จบคำนั้นเขาก็ออกรถทันที เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มผสานกับเสียงลมทำให้เดหลีได้แต่กัดฟันจดบัญชีแค้นในใจ เพราะความเร็วของรถในตอนนี้ถ้าตกลงไปศพไม่สวยแน่ ๆ