เช้าวันถัดมาฝนยังไม่หยุดตก เพียงแต่เปลี่ยนจาก “กระหน่ำ” กลายเป็น “ตกต่อเนื่อง” แต่ความเสียหายเกิดขึ้นเป็นวงกว้างไปเรื่อยๆ จนมาวัชร์เองก็ไม่กล้าประเมินตัวเลข
นีนนาราใช้โทรศัพท์ที่ได้มาจากมาวัชร์โทรหาลลินา โชคดีที่ชายหนุ่มจดเบอร์ของลลินามาให้พร้อมกันตอนส่งเครื่องให้
“หนิง เป็นไงบ้าง โทรหาเธอไม่รับเลยตั้งหลายวัน” ลลินาพูดอย่างดีใจเมื่อรู้ว่าเบอร์แปลกที่โทรมาคือเพื่อนตัวเอง
“หนิงทำโทรศัพท์หายน่ะลิล เอกสารอะไรก็หายหมดเลย”
“อ้าว แล้วทำยังไง ใช้เบอร์ใครโทรมา มีเงินติดตัวไหม” ลลินาถามไปสมองก็คิดไปด้วยว่าเธอจะทำอย่างไร ไม่มีบัตร ไม่มีเอกสาร แล้วจะโอนเงินให้ทางไหน
ช่วงสายๆ เสียงเครื่องยนต์ของเครื่องบินเล็กดังขึ้นอีกครั้งเหนือสนามบินกองบิน 56 ครั้งนี้ไม่ใช่ของเวชภัณฑ์ล็อตใหญ่ แต่มาพร้อมคนที่จะต้องมาทำงานที่นี่ คนหนึ่งคือธามที่มารอบสองและคนอื่นๆ ซึ่งเครื่องบินเที่ยวกลับมีภารกิจรับคนจำนวนหนึ่งกลั
