บทที่ 41

1479 คำ

"ไม่ต้องเก็บของแล้ว" ชายหนุ่มรีบแย่งของที่เธอกำลังเก็บลงกล่องออก แต่หญิงสาวไม่พูดอะไร เขาเอาออกเธอก็เก็บเข้า เธอเก็บเข้า..เขาเอาออก~ "นี่คุณ!!" "ถ้าคุณออกไปตอนนี้แล้วใครจะเป็นเลขาให้ผมล่ะ" "ก็พี่อนงค์ไง" "คุณอนงค์ก็มีงานต้องทำ" "ฉันจะย้ายพี่อนงค์กลับขึ้นมาที่เดิม คุณมีปัญหาอะไรไหม" "มะ..ไม่มีครับ..ตะ แต่คุณอนงค์ยังเคลียร์งานของตัวเองไม่เสร็จจะกลับขึ้นมาตอนนี้ยังไม่ได้ครับ" สายตาชายหนุ่มมองไปที่อนงค์ ซึ่งตอนนี้กำลังยืนลุ้นอยู่ว่าเขาจะหัวแตกตอนไหน "พะ.. พี่เพิ่งนึกได้ว่าต้องกลับลงไปเคลียร์งานก่อนค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ" อนงค์ต้องรีบหายตัวไปแล้วล่ะในเวลานี้ "พี่ตุ๊กตาก็รีบไปทำงานสิคะ" มดหันมาบอกตุ๊กตา ..ส่วนตุ๊กตาก็เดินไปตามคำที่มดบอก พอนึกได้ว่าโต๊ะที่มดนั่งอยู่คือโต๊ะประจำตำแหน่งของตัวเอง ก็รีบเดินกลับมาใหม่ "ไอ้มดนั่นโต๊ะพี่ แกนั้นแหละควรจะไปที่โต๊ะตัวเอง" "อ้าว..มดขอโทษค่ะลืม

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม